Φτιάχνω χειροποίητο. Μπορώ να ζήσω από αυτό?

Πολύς λόγος γίνεται γύρω από το χειροποίητο τον τελευταίο χρόνο. Λίγο η κρίση, λίγο το λειψό εισόδημα, λίγο ότι ξανά- ανακαλύψαμε ότι πιάνουν τα χέρια μας, ε, είναι και της μόδας, ξαφνικά γεμίσαμε γύρω μας ανθρώπους που πουλάνε χειροποίητα.

Χειροποίητα όλων των ειδών - αφού είμαστε και πολυτάλαντος λαός - από γλυκό κυδώνι και φυτικά σαπουνάκια, μέχρι κόσμημα,  ξυλοκατασκευές και βιβλία (χαχα αν δεν παινέψεις το σπίτι σου.....)

Στην αγορά θα βρείτε τα πάντα, λοιπόν, όπως ξέρουμε πια όλοι -όλοι εκτός από το κράτος μας που ακόμα εθελοτυφλεί και δεν έχει νομικό πλαίσιο. Από το πολύ φθηνό , μέχρι το πανάκριβο, από το πολύ κακοφτιαγμένο, μέχρι αντικείμενα πραγματικής τέχνης.

Οι περισσότεροι ξεκινάνε μετά από ένα "σπρώξιμο" που συνήθως προέρχεται  από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Κάποια μαμά, θεία κλπ αρχίζει να βάζει το ζουζούνι στο μυαλό μας. "Πανέμορφα είναι αυτά που φτιάχνεις! Γιατί δεν τα πουλάς? από άλλες βλακείες που κυκλοφορούν......"

Έτσι συνήθως ξεκινάμε τις πωλήσεις σε φίλους και γνωστούς. Πολλές φορές το εγχείρημα μετά από λίγο καιρό σταματάει, αφού εξαντληθεί η "αγορά" των οικογενειακού μας κύκλου. Μερικές φορές, όμως, δείχνει ότι πιθανόν θα μπορούσε και να μας στηρίξει οικονομικά. Γιατί μη μου πείτε ότι αυτό δεν είναι το όνειρο όλων μας? Να κάνουμε αυτό που μας αρέσει και να μπορούμε να ζήσουμε και από αυτό!

Πριν ασχοληθώ με το χειροποίητο, είχα ενστερνιστεί εντελώς αυτό που μου είχε πει μια μεγαλύτερη σε ηλικία scrapbooker. "Από crafting δεν έβγαλε λεφτά ποτέ κανένας." Και κόντεψα να μείνω εκεί. Και να μην δοκιμάσω ποτέ.

Όμως δεν είναι αλήθεια να το ξέρετε. Σας το λέω εκ πείρας. Απλά θέλει πολύ δουλειά. Πολύ πολύ πολύ δουλειά. Και υπομονή και επιμονή. Και πολλά διαφορετικά skills εκτός από την τέχνη σας. Γιατί πρέπει να ασχοληθείτε με όλα. Τη διαφήμιση, τη συσκευασία, τα κοινωνικά δίκτυα, τα κανάλια πωλήσεων, τα οικονομικά, τα φορολογικά....... απλά τα πάντα! Καιιι να σας μένει καιρός να δημιουργείτε και να εξελίσσετε την τέχνη σας. Να μαθαίνετε καινούργιες τεχνικές και να σκέφτεστε νέες ιδέες! Και φυσικά να δημιουργείτε. Να φτιάχνετε συνέχεια καινούργια κομμάτια.

Επειδή όλο και περισσότερες με ρωτάτε τα τι και πώς του craft bussiness, σκέφτηκα να σας κάνω μια σειρά από σύντομα άρθρα, που μπορεί να σας βοηθήσουν στην καινούργια σας καριέρα. Δεν είμαι expert φυσικά, αλλά έχω περάσει από όλα αυτά τα στάδια, και πλέον δηλώνω "working artist" , οπότε θα σας μιλήσω από την εμπειρία μου.

Αν θέλετε να προτείνετε κάποιο θέμα που σας απασχολεί, γράψτε το στα σχόλια και εγώ θα κάνω το καλύτερο να σας το απαντήσω.

Πατώντας πάνω στις ετικέτες "φτιάχνω χειροποίητο " και " πουλάω χειροποίητο", που βρίσκονται ακριβώς από κάτω, μπορείτε να δείτε όλα τα ποστ της σειράς αυτής

Μάρτης, γδάρτης, αλλά πολύ κύριος με δύο τριήμερα!

Αυτός ο Μάρτης, εκτός από όλα τα προβλήματα που μας ταλανίζουν (προσφυγικό, αξιολόγηση, οικονομία κλπ κλπ ακατανόμαστα), έχει όχι ένα, αλλά δύο καλά! Ξέρω ότι ξέρετε γιατί μιλάω.

 Για τα δύο τριήμερα του: της Καθαρής Δευτέρας και της 25ης Μαρτίου!

Ακόμα και πουθενά να μην πάει κανένας, η πόλη έχει άλλο αέρα. Εκτός από το κλίμα χαλάρωσης, έχει και μια φρεσκαδούρα που πηγάζει από τον ερχομό της άνοιξης. Σαν να γεμίζει ο κόσμος χρώματα πάλι. Η μέρα μεγαλώνει, στις άκρες του δρόμου όλο και κάποιο λουλουδάκι θα φυτρώσει, ο ουρανός γίνεται πιο γαλάζιος.... Ακόμα και οι καταιγίδες του Μαρτίου, έχουν άλλο χαρακτήρα από τις καταιγίδες του χειμώνα.

Μάρτης γδάρτης και παλουκοκαύτης, μας έλεγαν πάντα. Και φέτος τα έδωσε όλα. Αλλά ακόμα και τα καπρίτσια του, δεν μας χαλάνε τη διάθεση.

Το πρώτο τριήμερο -  της Καθαρής Δευτέρας - επεισοδιακό. Βροχές, καταιγίδες, χιόνια στα ορεινά.... 

Πφφφ εμείς πήγαμε στην Κύμη. Που όπως βλέπετε είναι πάντα όμορφη

Και με ήλιο

Και με βροχή

ακόμα και όταν δεν έχει αποφασίσει ....

Μου φτιάχνει τη διάθεση ....

και γι αυτό χαλαρώνω

Και όταν χαλαρώνω...

δημιουργώ

Κι ας βρέχει.....

Σε μερικές μέρες, έρχεται το επόμενο τριήμερο. Πάλι εκεί θα είμαι. Μάρτη σε αγαπάω!

Περιπέτειες με τις παρέες της βιβλιοδεσίας!

Όλο καλές προθέσεις είμαι και μετά η ζωή με κυνηγάει και κάνω πάλι να γράψω ένα μήνα στο blog μου.

Η τελευταία ανάρτηση ήταν για σεμινάριο french link... Έγινε.... Ήρθε το επόμενο.... Έγινε κι αυτό.... πφφφ και να τος ο Μάρτης που οδεύει στο τέλος. Οκ δεν πτοούμαστε - ας τα πιάσουμε από την αρχή.

Αυτός ο δεύτερος κύκλος της βιβλιοδεσίας φέτος, ξεκίνησε λίγο ανάποδα. Εκεί που είχαμε κάνει ένα τέλειο βιβλιοδετικό παρεάκι, μας πρόλαβε η ζωή που πάντα έχει άλλα σχέδια, και μας ανάγκασε να σκορπίσουμε! Πώς γίνεται και πια δεν μπορούμε να διαθέσουμε ούτε ένα απόγευμα για τους εαυτούς μας,  στη χάση και στη φέξη δεν ξέρω. Ο άντρας μου λέει ότι είμαστε στην καμπή της ζωής μας με τις μεγαλύτερες υποχρεώσεις - μεγάλους γονείς, μικρά παιδιά.  Εγώ συμπληρώνω ότι φτάσαμε να δουλεύουμε ασταμάτητα, αλλά να πρέπει να ζυγίζουμε το κάθε ευρώ που δεν βουλώνει τρύπα. Όπως και να έχει η παραμικρή διασκέδαση μας έχει γίνει σχεδόν ενοχική!

Τέλος πάντων, ουδέν κακό αμιγές καλού.  Η ζωή , λοιπόν, που χάλασε το παλιό μας παρεάκι, μας ανάγκασε και ανοίξαμε την πόρτα σε καινούργια πρόσωπα. Και να την η καινούργια παρέα σε νέες βιβλιοδετικές περιπέτειες.

Εκείνο το βράδυ του French Link, κάναμε μαραθώνια συνάντηση. Ξεκινήσαμε στις έξι το απόγευμα και τελειώσαμε στις δώδεκα το βράδυ. Αν και στο τέλος νομίζω ότι όλες είχαμε ψιλοκουραστεί - είμαστε και σε δίαιτα και απαγορεύονται οι μπύρες, όχι τίποτα άλλο -  η χαρά των βιβλίων μας μας αποζημίωσε! Παίξαμε με κολάζ (ναι όλες ήθελαν να το τολμήσουν), και χειροποίητα χαρτιά από το Νεπάλ, και φυσικά με ένα μυστήριο δέσιμο αλυσίδας που είχε και στοιχεία woven.
Οκ σας ζάλισα, αλλά να τι εννοώ

Εεεεεε? Δεν είναι υπέροχα???

Και φυσικά σε 15 μέρες ξανασυναντηθήκαμε! Αυτή τη φορά επιτεθήκαμε στο Longstitch. Και μάθαμε να φτιάχνουμε τα δικά μας πατρόν. Δείτε τι έφτιαξαν τα κορίτσια με ένα κομμάτι δερματίνη, πολύ κέφι και φαντασία! Α και ένα απλό μιλιμετρέ χαρτί!

Και είμαστε και γρήγορες, αφού 11 η ώρα είχαμε τελειώσει! Ή που βελτιωνόμαστε ή που κόψαμε τις μπύρες και τελειώνουμε νωρίς! χαχα

Σε 15 μέρες έχουμε ξανά συνάντηση για Dos a Dos και μετά άλλη μία για Secret Belgian λίγο πριν το Πάσχα και πάει και αυτή η χρονιά....

Εντωμεταξύ όμως μείνετε συντονισμένοι, γιατί με τις άλλες τελειώνουμε το μεγάλο μας βιβλίο που ντύνουμε με δέρμα, οπότε έχετε να δείτε projects και απο εκεί!

French Link Binding Workshop

Την Παρασκευή έχω μάθημα βιβλιοδεσίας με τα αρχάρια κοριτσάκια μου. Το μενού έλεγε French Link, γιατί ο κύκλος που κάνουμε είναι ένας κύκλος exposed bindings. Τι είναι αυτό θα μου πείτε. Ευκολάκι! Το ράψιμο των σελίδων γίνεται απευθείας επάνω στο εξώφυλλο. 

Κάθε χώρα από  τον δέκατο αιώνα και μετά , έχει να επιδείξει τον δικό της τρόπο βιβλιοδεσίας. Οι Γάλλοι,  που ουδέποτε θεώρησαν την  βιβλιοδεσία ως craft, αλλά πάντα συγκαταλεγόταν στις τέχνες, έχουν χαρακτηριστικό ράψιμο τα linked stitches. Ένα είδος ραψίματος που δίνει τα πιο σταθερά βιβλία με exposed bindings και μπορεί να γίνει πολύ πολύ περίπλοκη.   Έχουν παράδοση άλλωστε στη ραπτική.

Συνήθως στους κύκλους σεμιναρίων που κάνω, χρησιμοποιώ την απλή ραφή αυτού του τύπου. Αλλά βαριέμαι εύκολα. Αποφάσισα λοιπόν να παίξω με μια πιο πολύπλοκη έκδοση. Αρκετά απλή για να την καταφέρουν τα κοριτσάκια μου χωρίς να ζοριστούν (λιγουλακι ζόρι επιτρέπεται ε?), αλλά αρκετα πολύπλοκη για να είναι εντυπωσιακή.

Και επειδή σήμερα ήταν η μέρα του χειροποίητου χαρτιού, έψαξα στα χαρτιά μου και έπαιξα και με ένα κολάζ! Οπότε έχουμε γαλλικού τύπου βιβλιοδεσία με γιαπωνέζικα χειροποίητα χαρτιά στα εξώφυλλα. Μιλάμε για πολύ International!

Πάντως μην τρομάζετε οι συμμετέχουσες. Το κολάζ θα το παραλείψουμε. Θα διαλέξετε το ντύσιμο που εκφράζει εσάς !  Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι την Πεμπτη 3/3 στο info@scrapsnpieces.gr

Και επόμενη συνάντηση στις 18/3 με ένα εντελώς διαφορετικό exposed binding!

Τα άλλα μου τα κοριτσάκια - τα προχωρημένα- αποφάσισαν να παίξουν με το δέρμα σε αυτόν τον κύκλο. Στην πρώτη συνάντηση κάναμε το σώμα του βιβλίου ραμμένο on tapes και με χειροποίητα κεφαλάρια παρακαλώ. Αυτό όμως που θα φτιάξουν θα σας το δείξω τον Απρίλη, γιατί τότε θα τελειώσουμε. 

Και είμαστε πλέον τόσο άνετες που έφτιαξα κι εγώ ένα σώμα. Αλλά έκλεψα και το τελείωσα την επόμενη, ενώ μέσα έκανε η Αλίκη Project Life.

Με εξώφυλλα ντυμένα με χειροποίητο χαρτί Nepalese Lokta. Σας είπα ότι σήμερα είναι η μέρα του χειροποίητου χαρτιού

Καλές δημιουργίες σε όλους!

Η διάσωση ενός χαρτιού......

Αφού αποφάσισα να μπλογκάρω, δεν το βάζω κάτω! Στην craft-ο-γειτονιά που ζούμε όλο και κάτι συμβαίνει που μας κάνει και γελάμε και  περνάμε καλά και φυσικά δημιουργούμε. Αν δεν υπήρχε το blog, όλο το Σαββατιανό σκηνικό θα πέρναγε και θα ξεχνιόταν, αλλά όπως όλες οι καλές ιστορίες πρέπει να ειπωθεί!

Όλα ξεκίνησαν το πρωί του Σαββάτου, που η Βάλια  ήρθε στο στούντιο για να κάνει ένα scrapbooking workshop. Καλημεριστήκαμε, είπαμε δυο κουβέντες, ρουφήξαμε λίγο καφέ και μετά η κάθε μια πήγε στη δουλειά της. Αυτή να στήσει τα τραπέζια και να μοιράσει τα kits και εγώ στο δικό μου studio να φτιάξω ένα βιβλίο. Όλα πήγαιναν μια χαρά, μέχρι που πάνω στην κουβέντα ξεμύτισα από το studio μου και είδα τι έκανε η Βαλια. "Τι έκανε?" θα μου πείτε. Αυτή νόμιζε ότι έκανε τη δουλειά της, αλλά εγώ πάγωσα! Είχε το πιο υπέροχο εξώφυλλο βιβλίου ever, στα χέρια της και το μοίραζε στα κιτ για να το κάνουν ΚΟΜΜΑΤΑΚΙΑ! "Βαλια, τι είναι αυτό?" ρωτάω. " Α, τίποτα. Ένα σκούρο χαρτί scrapbooking που θα το βάλουμε πίσω από αυτό το ωραίο  για να δώσουμε όγκο στο layout. Μην ανησυχείς, δεν θα φαίνεται!" . Συνήθως δεν σχολιάζω τα γούστα του καθενός, αλλά αυτό  δεν μπορώ να μην το πω. Το χαρτί που μου έδειξε ήταν ένα  εντελώς υποδεέστερο χαρτί, που καμία σχέση. Την παραμικρή! Κατηγορία οπισθόφυλλου για να μην πω εσώφυλλο!

Γιατί ξέχασα να σας πω, ότι το πιο υπέροχο εξώφυλλο βιβλίου ever, ήταν ακόμα ένα χαρτί scrapbooking, μέσα σε ένα πακέτο με χαρτιά scrapbooking. Το οποίο όμως ΦΩΝΑΖΕ - ΟΥΡΛΙΑΖΕ να πω καλύτερα- ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΥ. Και καθόλου για να κοπεί κομματάκια απλά για να δώσει όγκο σε άλλο χαρτί!

Και το χειρότερο, ήταν ότι εγώ έφταιγα για την κατάντια του υπέροχου αυτού χαρτιού, αφού η Βάλια - όπως παραδέχτηκε με μισή φωνή - το είχε πάρει από τα χαρτιά που διαλέγει για μάθημα, ΑΠΟ ΤΟ STUDIO ΜΟΥ! Δεν θέλω ούτε καν να σκέφτομαι ότι ήταν μέσα στο σωρό (εχω πολλά τι να με κάνω?!?!) , αλλά γυρισμένο ανάποδα, οπότε το έβλεπα από την άλλη μεριά και μου πέρναγε απαρατήρητο!

Προσπάθησα να την πείσω να πάρει κάτι άλλο, να την δωροδοκήσω, να την ξεγελάσω - τίποτα! Πλέον δε έκανε πίσω με τίποτα, αφού είχε χτίσει όλο της το μάθημα πάνω σε εκείνο το χαρτί. Αφήστε που  νομίζω ότι έχει σε περισσότερη εκτίμηση τo scrapbooking  από τη βιβλιοδεσία - τι να πω? Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες!  "Πάρε άλλο, μου έλεγε, για το βιβλίο σου. έχεις ένα σωρό!" Λες και για εξώφυλλο, διαλέγεις από το σωρό! πφφφφ. 

Μπορεί να μην λυπήθηκε καθόλου ούτε το χαρτί ούτε εμένα (νομίζω μάλιστα πώς με κοίταζε με μισό μάτι πλέον, ενώ είχε πάρει όλα τα χαρτιά αγκαλιά), αλλά αφού την είχα ζαλίσει, ήρθε με αντιπρόταση. Θυμήθηκε ότι είχα ένα μπλοκ της συλλογής με σχεδόν ίδιο χαρτί και με έστειλε να το βρώ και εντωμεταξύ τελείωσε το καταστροφικό της έργο. Ευτυχώς είχε δίκιο! Μην ακούσω τίποτα σχόλια του τύπου "δεν ξέρεις τι έχεις" , εντάξει? Φυσικά ήξερα ότι το είχα, απλά μου είχε διαφύγει. Οπότε όσο κατέστρεφαν εκείνες από ένα χαρτί η κάθε μια, εγώ έσωσα τα υπόλοιπα και να το αποτέλεσμα!

Και να σας πω και κάτι? Η μια της μαθήτρια βιβλιοδετεί. Και μόλις είδε το χαρτί ξέρετε τι είπε? " Τι λες ρε Βαλια να χαλάσουμε αυτό το χαρτί! Αυτό είναι τέλειο εξώφυλλο για journal!" Ορίστε κυρία Βάλια! Νομίζω ότι δικαιώθηκα πανηγυρικά! Τι λέτε?

Το θέμα είναι ότι αυτές πέρασαν τέλεια να χαλάνε τα χαρτιά για τουλάχιστον τρεις ώρες, ενώ εγώ μέσα ακόμα μουρμούραγα. Κατέληξαν με αυτό, και όπως βλέπετε, από το τέλειο χαρτί δεν φαίνεται ούτε ακρούλα

Και είναι και όλο χαμόγελα και καμία τύψη!

Όση ώρα , λοιπόν, έφτιαχναν αυτά που βλέπετε να δείχνουν καμαρωτές και σκερτσόζες, εγώ βούτηξα όλο το μπλοκ και έφτιαξα αυτά

Όχι παίζουμε! Χα!

Fairy in a jar!

Αυτή τη φορά δεν θα σας δείξω κάτι που έφτιαξα, αλλά κάτι που ανακάλυψα στις περιπλανήσεις μου στο Pinterest και είναι στα αμεσα μου σχέδια. Είναι τόσο καλοφτιαγμένο και τόσο εύκολο, που πραγματικά αξιζει τον κόπο

Το original post, θα το βρείτε εδώ, και είναι της Nichola "Knickertwist" Battilana από την εταιρεία scrapbooking, Fancy Pants.

Με απλά βαζάκια κουζίνας, φτιάχνει κάτι μαγικό!

Πάρτε , λοιπόν,  το κοριτσάκι σας και δυο βαζάκια κουζίνας, και ξεκινήστε να φτιάχνετε τα δικά σας fairy jars. 

Σας βάζω το tutorial

Γιατί όπως λέει και η Nichola

anyone who has experience with real fairies knows that it is not a good idea to stuff them into jars. They will pinch and nip and basically make your life unpleasant if you treat them rudely.

Τα νεραιδάκια, θα τα βρείτε εδώ 

Το glitter εδώ 

και την κόλλα εδώ 

Λουλούδια για την διακόσμηση, θα βρείτε εδώ 

Επιφυλάσσομαι να σας δείξω τι θα φτιάξουμε το σκ. Αλλά βάλτε φωτο στα σχόλια από ότι φτιάξετε κι εσείς. Θα εχει πολύ ενδιαφέρον!

Καλές δημιουργίες!

Μυρτώ

"The Guardians of the Sun"

"The young man entered the kitchen and looked at the older man. He was sitting by the fire and his mind was obviously wandering. His hand was resting at his open journal in his lap. "Who knows which part of the world the great -grandpa is travelling now. I would die to lay my hands on his journal!" thought the man. 

Because the old man sitting by the fire, was The Explorer.  The man who drew the maps of the known world. The man who lived with the savages for years and years. The man who learned by the wizards and priests of  tribes lost long ago. The man who has lived more than any other man has ever lived. 

The legent says that The Explorer became what he is after entering a lost Mayan Temple. They say that he reemerged weeks later, long after his comrades have lost hope, looking fresh and young, with his arms around an old book with a sun symbol. He never talked about what he found inside, how he sustained himself all this time or how he became younger and stronger. And he let noone touch the book. But from then on, he was seen making entries almost each day. Many tried to steal the book to read it. But to everyone else, the book looked blank with only some old symbols and decorations in its pages.....

The man approached the older version of himself full of curiosity, but the old explorer springed to life and closed the journal. "Hey Boy - what do you want?" "

This is the journal of an explorer, its name is "The Guardians of the Sun" and is part of my "Travel Series".

The artwork on the covers gives the impression of a very old book, a relic saved from an old and extinct civilization. The focal point is a metal stamping, treated with patinas to look old, and depicts the symbol of the sun. The covers are embossed, painted and distressed. The finish has been made with several layers of ecological varnishes, to protect the artwork and ensure the vitality of colors for many years to come.

And for those of you who want to browse this journal, I have prepared a video

Feels good to create something for the sake of creation! Do it- it feels really good!