Μεταμόρφωση αντικειμένου

*******Αναδημοσίευση από το Scraps n Pieces Challenge Blog *******

Γειά σας φίλοι

Αυτό το μήνα ασχολήθηκα να μεταμορφώσω ένα παλιό ξύλινο  βαλιτσάκι. Ήταν διαφημιστικό δώρο στην βαφτιστήρα μου, όταν άνοιξε τον πρώτο της λογαριασμό στην τράπεζα. Ξέρετε, εκείνους τους παιδικούς λογαριασμούς που ανοίγαμε σε κάθε παιδί κάποτε.... Άλλες εποχές θα μου πείτε, και θα έχετε δίκιο.

Το κορίτσι μας φετος, ετοιμάζεται για το πανεπιστήμιο, και ξεδιαλέγει τι θα πάρει μαζί του, τι θα χαρίσει και τι ανήκει στον κάδο των σκουπιδιών. Αυτό το βαλιτσάκι το διέσωσα από τον τελευταίο σωρό, αυτόν του κάδου, με τα διάφορα ανευ αξίας, χαλασμένα και άσχημα αντικείμενα

Με λίγο χρώμα και ένα απλό image transfer, το βαλιτσάκι που πήγαινε στα σκουπίδια, ξεκινάει το δεύτερο μέρος της ζωής του, ως το watercolor βαλιτσάκι μου. Τώρα πια φιλοξενεί το journal και τα watercolors μου, και όπου πάει, προκαλεί ερωτήσεις του στυλ " μα που τις βρίσκεις αυτές τις αντίκες βρε παιδάκι μου?"

Να και το βιντεάκι που τράβηξα τη μεταμόρφωση. Την επιγραφή την βρήκα στο thegraphicsfairy.com, όπου θα βρείτε πάρα πολλές vintage εικόνες και επιγραφές.






Εδώ θα βρείτε όλα τα υλικά που χρησιμοποίησα. Καλές δημιουργίες!

Chalky Finish	Chalky Finish Varnish	Brush Chalky Finish	Silicon Brush
Clear Wax	Golden Brown Wax	Matte Multi Medium

InLinkz.com

Altered suitcases

Από τότε που άρχισα να ασχολούμαι με το scrapbooking,  και ειδικά από την περίοδο που άρχισα να διδάσκω σε γκρουπάκια, έχω γνωρίσει πολύ κόσμο. Κοπέλες και αγόρια που δεν σταματάνε ποτέ να μαθαίνουν, να ψάχνουν, να δοκιμάζουν. Άνθρωποι που προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο γύρω τους ομορφότερο μέσα από την τέχνη στις διάφορες μορφές της. 

Μια από αυτές τις σημαντικές μου γνωριμίες είναι με μια πολύ αξιόλογη δασκάλα, τη Δήμητρα. Η Δήμητρα είναι η δασκάλα που όλοι ονειρεύονται να πετύχουν τα παιδιά τους. Με όρεξη, υπομονή και με αγάπη, ξοδεύει ατελείωτες ώρες να κάνει τη μάθηση παιχνίδι, αλλά και να διαπλάσει χαρακτήρες στα μικρά της ζυμαράκια της πρώτης δημοτικού.

Η Δήμητρα, λοιπόν, μου ζήτησε να της φτιάξω τρεις βαλίτσες που να φαίνονται παλιές, για να τις κρατήσουν τρία κοσμογυρισμένα ποντικάκια, που η ζωή τους έφερε σε ένα δάσος που κανένας δεν τους θέλει γιατί είναι "διαφορετικοί", "ξένοι". Και γύρω από τα τρια ποντικάκια ξεκινάει το παραμύθι που όλοι εμείς βιώνουμε στην καθημερινότητα μας. Ξενοφοβία, ρατσισμός κλπ κλπ

Για να είμαι ειλικρινής όταν μου το πρωτοείπε η Δήμητρα, της είπα όχι, γιατί μου φάνηκε πολύ δουλειά σε πολύ λίγο χρόνο. Με έπεισε όταν μου έστειλε το σενάριο. Το διάβασα, συγκινήθηκα και ξεκίνησα αγώνα δρόμου να βρεθούν οι βαλίτσες, να αγοραστούν και να μεταμορφωθούν.

Έτσι μου ήρθαν, λοιπόν, την Τρίτη που μας πέρασε 

Και έτσι είναι σήμερα. Πες τε μου. Δεν είναι αντάξιες πολυταξιδεμένων ποντικιών, που ψάχνουν κάπου να ριζώσουν και να αφήσουν τις βαλίτσες τους πια στην άκρη?