Fairy in a jar!

Αυτή τη φορά δεν θα σας δείξω κάτι που έφτιαξα, αλλά κάτι που ανακάλυψα στις περιπλανήσεις μου στο Pinterest και είναι στα αμεσα μου σχέδια. Είναι τόσο καλοφτιαγμένο και τόσο εύκολο, που πραγματικά αξιζει τον κόπο

Το original post, θα το βρείτε εδώ, και είναι της Nichola "Knickertwist" Battilana από την εταιρεία scrapbooking, Fancy Pants.

Με απλά βαζάκια κουζίνας, φτιάχνει κάτι μαγικό!

Πάρτε , λοιπόν,  το κοριτσάκι σας και δυο βαζάκια κουζίνας, και ξεκινήστε να φτιάχνετε τα δικά σας fairy jars. 

Σας βάζω το tutorial

Γιατί όπως λέει και η Nichola

anyone who has experience with real fairies knows that it is not a good idea to stuff them into jars. They will pinch and nip and basically make your life unpleasant if you treat them rudely.

Τα νεραιδάκια, θα τα βρείτε εδώ 

Το glitter εδώ 

και την κόλλα εδώ 

Λουλούδια για την διακόσμηση, θα βρείτε εδώ 

Επιφυλάσσομαι να σας δείξω τι θα φτιάξουμε το σκ. Αλλά βάλτε φωτο στα σχόλια από ότι φτιάξετε κι εσείς. Θα εχει πολύ ενδιαφέρον!

Καλές δημιουργίες!

Μυρτώ

Η μεταμόρφωση ενός ψυγείου ή τι κάνεις όταν έχεις λίγη μπογιά και τα νεύρα σου!

Όλη την προηγούμενη βδομάδα, έμπλεξα με μια παραλαβή υλικών στο scrapsnpieces.gr και δεν πρόλαβα να κάνω ανάρτηση! Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχω τίποτα καινούργιο να σας δείξω - το αντίθετο! Αλλά αποφάσισα να σας δείξω κάτι παλιότερο για να μην σας δείχνω συνέχεια το καινούργιο μου βιβλίο και με βαρεθείτε τελείως!

Θα σας δείξω , λοιπόν, το καινούργιο μου ψυγείο! Καινούργιο? Όχι ακριβώς. Αλλά μια και το μεταμόρφωσα, σαν καινούργιο φαίνεται!

'Όλα ξεκίνησαν το Σεπτέμβρη ένα βράδυ. Και μάλιστα αυτό το βράδυ,  δεν είχε καμία σχέση με ψυγείο, αλλά πάλι με ένα βιβλίο! Βλέπετε μια κοπέλα μου ζήτησε να της στείλω ένα από τα journals μου για να το κάνει βιβλίο ευχών για το γάμο της.  Ναι, οκ θα μου πείτε - σιγά τα αυγά! Αλλά το θέμα ήταν ότι η κοπέλα παντρευόταν σε μια βδομάδα. Στην Αμερική. Σε ένα χωριό στο Τέξας. Και εγώ ακόμα δεν μπορώ να διακτινίσω βιβλία! (πολύ κρίμα εννοείται). Απευθύνθηκα κι εγώ σε courier.  Υποτίθεται μετά το διακτινισμό είναι η δεύτερη καλύτερη λύση! Πφφφφ....

Λοιπόν, εκείνο το βράδυ όσο πλησίαζε η ώρα του γάμου, η νύφη αντί να χαίρεται με όλες εκείνες τις maid of honors που έχουνε εκεί στην Αμερική, αντάλλαζε μαιλ μαζί μου! Γιατί φυσικά το βιβλίο δεν πήγε. Κι ας πλήρωσε το courier όσο και το βιβλίο! Ήταν κάτι σε σχέση με τα ψιλά γράμματα μας είπαν. Πού δεν τα γνωρίζουν ούτε οι υπάλληλοι του courier.....

Εγώ όπως καταλαβαίνετε τρωγόμουνα. Ησυχία δεν είχα! Και κάτι ήθελα να χαλάσω. Δεν μπορούσα να περιοριστώ στο journal μου. Όοοοχι κυριε. Είχα τα νεύρα μου λέμε! Έφυγα λοιπόν από το σπίτι, αφήνοντας την υπόλοιπη οικογένεια να κοιμαται, και κατέβηκα στο studio. Εκεί όλα έτοιμα, καθαρά και τακτοποιημένα γιατί την άλλη μέρα περίμενα κόσμο.

Μέχρι και το ψυγείο είχε πλύνει η Στεφανία - η απίστευτη κυρία που προσέχει να μην πεθάνουμε από τη βρώμα εδώ μέσα. Το ψυγείο? 

ΧΑ! 

Οκ λοιπόν! Αυτό θα την πληρώσει! 

Όταν κατέβηκα κάτω εκείνο το βράδυ το ψυγείο ήταν έτσι 

Και μάλιστα επειδή ήταν μόνο μερικών μηνών ψυγείο και μόλις πλυμένο  φρεσκαδούρα, γυάλιζε ολόκληρο!

Το πρωί που κατέβηκε ο άντρας μου να δει γιατί δεν κοιμάμαι, είχε γίνει έτσι

Αλλά πολύ το ευχαριστήθηκα! Και το ευχαριστιέμαι και κάθε μέρα που το βλέπω από τότε. Και εγώ και όλοι όσοι έρχονται στο studio!

Δεν θα πιστέψετε πόσο εύκολα έγινε έτσι. Θέλετε οδηγίες? ΟΚ

Κατ αρχήν επειδή το ψυγείο ήταν καινούργιο ΚΑΙ καθαρό, και εγώ reckless από τα νεύρα μου, δεν έβαλα καθόλου primer. 'Εβαψα κατευθείαν πάνω στο εμαγιέ με chalky finish. Όμως, σας προτείνω να περάσετε ένα ασταράκι ή  καλύτερα το stain blocker της σειράς , για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο ότι δεν πρόκειται να ξεφλουδίσει όσο και αν το πλένετε.  

Με κόλλα βιβλιοδεσίας (και πόνο ψυχής γιατί νόμιζα ότι  ακόμα και η κόλλα βιβλιοδεσίας έχει τα όρια της όπως τα courier - αλλά ευτυχώς  αυτή αποδείχτηκε πανμέγιστη), κόλλησα τα γράμματα. Είναι grungeboard του Τιμ  Χολτζ , που τα είχα χρόνια πεταμένα σε μια άκρη. Μετά πέρασα 2 χέρια Chalky Finish Inheritance  - το μουσταρδί δηλαδή . Αφού στέγνωσαν πέρασα σημεία σημεία αυτό το καφέ της σκουριάς που βλέπετε που λέγεται Cameo , με πολύ στεγνό πινέλο, κάνοντας dry brushing. Και τις λεπτομέρειες του χαλκού, τις έκανα με ψιλό πινελάκι και Cobalt Turquoise της Golden 

Το πρωί με βρήκε στο σημείο αυτό. Το ψυγείο ημιπαλαιωμένο, ο γάμος είχε γίνει χωρίς βιβλίο, το εργαστήριο χαμός.  Ο άντρας μου - συνηθισμένος πια- δεν έκανε κανένα σχόλιο, όταν κατέβηκε το πρωί να δει που είμαι -  απλά έφερε έναν καφέ και έφυγε για τη δουλειά.

Αφού τελείωσα τη δουλειά της μέρας, αραίωσα το cameo με αρκετό νερό, και έφτιαξα  τη σκουριά όπως τη βλέπετε. Να έχει "τρέξει" από τα γράμματα.

Σε 24 ώρες - ας όψεται η ζέστη της Ελλάδας - πέρασα και δύο χέρια από το αγαπημένο μου βερνίκι πολυουρεθάνης, και από τότε απλά το χαίρομαι όπως σας είπα. 

Η Στεφανία που αντιμετώπιζε με τρομερή καχυποψία κάθε απόπειρα βαψίματος μέσα στο σπίτι, πλέον δεν κουνάει βλέφαρο, αφού ξέρει ότι ότι απορρυπαντικό και να βάλει πάνω στα chalky finish, δεν θα πάθει  τίποτα (η δημιουργία μου και κατ επέκταση η Στεφανία εννοείται - για το απορρυπαντικό, σκασίλα μου ότι και να πάθει!).  Ο άντρας μου ενθουσιάστηκε. Και η κοπέλα που έκανε το γάμο χωρίς guest book, ξετρελάθηκε τόσο πολύ με το journal μου, που αποφάσισε να γράψει την ιστορία του νεου ζευγαριού  για να την δώσει στα παιδιά τους!

Το μέσα μου τα χαλάει λίγο όπως βλέπετε - ιδίως όταν έχουν τελειώσει οι μπύρες- αλλά ακόμα και αυτό, διορθώνεται!

Φιλιά σε όλους!

Μεταμόρφωση αντικειμένου

*******Αναδημοσίευση από το Scraps n Pieces Challenge Blog *******

Γειά σας φίλοι

Αυτό το μήνα ασχολήθηκα να μεταμορφώσω ένα παλιό ξύλινο  βαλιτσάκι. Ήταν διαφημιστικό δώρο στην βαφτιστήρα μου, όταν άνοιξε τον πρώτο της λογαριασμό στην τράπεζα. Ξέρετε, εκείνους τους παιδικούς λογαριασμούς που ανοίγαμε σε κάθε παιδί κάποτε.... Άλλες εποχές θα μου πείτε, και θα έχετε δίκιο.

Το κορίτσι μας φετος, ετοιμάζεται για το πανεπιστήμιο, και ξεδιαλέγει τι θα πάρει μαζί του, τι θα χαρίσει και τι ανήκει στον κάδο των σκουπιδιών. Αυτό το βαλιτσάκι το διέσωσα από τον τελευταίο σωρό, αυτόν του κάδου, με τα διάφορα ανευ αξίας, χαλασμένα και άσχημα αντικείμενα

Με λίγο χρώμα και ένα απλό image transfer, το βαλιτσάκι που πήγαινε στα σκουπίδια, ξεκινάει το δεύτερο μέρος της ζωής του, ως το watercolor βαλιτσάκι μου. Τώρα πια φιλοξενεί το journal και τα watercolors μου, και όπου πάει, προκαλεί ερωτήσεις του στυλ " μα που τις βρίσκεις αυτές τις αντίκες βρε παιδάκι μου?"

Να και το βιντεάκι που τράβηξα τη μεταμόρφωση. Την επιγραφή την βρήκα στο thegraphicsfairy.com, όπου θα βρείτε πάρα πολλές vintage εικόνες και επιγραφές.






Εδώ θα βρείτε όλα τα υλικά που χρησιμοποίησα. Καλές δημιουργίες!

Chalky Finish	Chalky Finish Varnish	Brush Chalky Finish	Silicon Brush
Clear Wax	Golden Brown Wax	Matte Multi Medium

InLinkz.com

Book Folding

Να σας δείξω και το καινούργιο μου κόλλημα. Book folding  λέγεται, και δεν είναι ούτε λίγο ούτε πολύ, παρά ένα βιβλίο διπλωμένο με τέτοιο τρόπο, που να σχηματίζει μια εικόνα ή μια λέξη. Ήθελα πολύ καιρό να το δοκιμάσω, αλλά με νευρίαζαν όλοι αυτοί οι υπολογισμοί που χρειάζονται να γίνουν πριν καν ξεκινήσεις το δίπλωμα. Αν σκεφτείς ότι εγώ δεν είμαι και πολύ της ακρίβειας - τα κάνω όλα "με το μάτι" -  το συγκεκριμένο σπορ είναι υπέρβαση.

Ξεκίνησα με αφορμή τα γεννητούρια μιας φίλης, fellow crafter, που πολύ με προβλημάτιζε τι δώρο να κάνω στο μωρό. Έτσι, έγιναν τα πατουσάκια. Ε και μετά κόλλησα......

Τόσο πολύ μου άρεσε που τώρα παίρνω και παραγγελίες, οπότε θα δείτε συνέχεια....

Jar upcycling

Καλημέρα σε όλη τη γειτονιά.



Σήμερα σας έχω upcycling. Το project είναι να χρησιμοποιήσουμε μερικά από τα βαζάκια που σαν καλά κορίτσια φυλάμε όταν τελειώσει η μαγιονέζα. Εγω , επειδή είμαι το πιο καλό κορίτσι από όλα, έχω τρία ντουλάπια γεμάτα. Όχι ότι δεν τα χρησιμοποιώ. Να, δείτε το περασμένο Σαββατοκύριακο, έφτιαξα 63 βαζάκια σάλτσα ντομάτα από τις μυρωδάτες ντομάτες του Αυγούστου.

Καλά μην τρομάζετε - δεν θα σας πω πώς να εμφιαλώσετε σάλτσα. Εχω πολλά υπόλοιπα βαζάκια, οπότε πήρα άλλα τρία από το ντουλάπι και έφτιαξα αυτά.

Χρησιμοποίησα ακρυλικά χρώματα που πιάνουν παντού και ειδικά για το γυαλί, μπορείς να τα ψήσεις στο φούρνο, για να είναι ασφαλή ακόμα και για πλυντήριο πιάτων. Τα multi - surface satin paint της decoart. Έχουν πάρα πολλές αποχρώσεις για κάθε γούστο- εγώ πήρα τα τρια φλούο.

Δείτε το βίντεο, και πιστεύω να σας γαργαλήσουν τα χεράκια σας, να φτιάξετε κάτι.







Και μην ξεχνάτε να παίζετε μαζί μας στο scraps n pieces challenge blog και μπορεί να είστε ο τυχερός που θα κερδίσει το δωράκι του μήνα.

Ανακαίνισης συνέχεια....

Όπως ξερετε όσοι ασχολείστε με τις παλαιώσεις, το δύσκολο είναι να περιμένεις από layer σε layer. Για να περάσει η ώρα και να μην ξεγελαστείς και περάσεις το επόμενο στρώμα πριν στεγνώσει το προηγούμενο, καλό είναι να κάνεις και δεύτερο project ταυτόχρονα. Ούτως ή άλλως τα παλιά σου ρούχα φοράς, χρώμα έχεις, και τα πινέλα σου είναι ήδη βρώμικα. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα συνεπώς, αλλά μόνο να κερδίσεις

Προς μεγάλη δυστυχία της κόρης μου, του άντρα και του σκύλου μου, ενώ η απαγόρευση της εισόδου στο μπάνιο ήταν ενεργή, τους απέκλεισα και το μισό σαλόνι, αφού αποφάσισα να βαψω την τραπεζαρία. 

Τραπεζαρία? Πφφφφφ. Αυτό το τραπέζι και οι καρέκλες είναι ο ορισμός του "ουδέν μονιμότερου του προσωρινού". Το αγοράσαμε όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα μετά το φοιτητιλίκι, με budget νεοπροσλαμβανομένου (σε άλλες εποχές βέβαια) και μόνο requirement να είναι μικρό για να χωράει σε μια γωνιά όλη τη βδομάδα , αλλά να ανοίγει και να γίνεται τεράστιο για  να μπορεί να κάτσει η παρέα στις Κυριακάτικες μαζώξεις. Βλέπετε,  οι μόνοι που έμεναν σε δικό τους σπίτι και όχι στο πατρικό τότε, είμασταν εμείς. Για τόσο παλιά μιλάμε!

Από τότε πέρασαν πάνω από 15 χρόνια, και το τραπέζι αυτό μας ακολούθησε σε όλες μετακομίσεις που κάναμε, είδε το πέρασμα από την εργένικη στην οικογενειακή ζωη,  φιλοξένησε όλα μου τα καλλιτεχνικά πειράματα , έχει κάνει κατά καιρούς χρέη αλλαξιέρας, γραφείου, πάγκου για μαστορέματα κλπ κλπ

Βλέπετε ,λοιπόν, αυτό το τραπέζι, δεν είναι το φθηνότερο neoset τραπέζι που είχαμε βρει στα τέλη της δεκαετίας του 90, όπως ισχυρίστηκε ο άντρας μου, αλλά ένα τραπέζι με ιστορία. Εεεεε? Αυτά του είπα αφού έλεγε ότι καλό θα ήταν να το πετάγαμε, γιατί η επίστρωση είχε σπάσει σημεία σημεία και φαινόταν το MDF, και γιατί είχε βαρεθεί να το βλέπει. Βέβαια, όλα αυτά τα σκέφτηκε μόλις του ανακοίνωσα ότι αποφάσισα να το μεταμορφώσω με ακρυλικά. Μάλλον δεν ήθελε να το πειράξω....

Βέβαια μετά άλλαξε γνώμη!

Κάποια στιγμή το χειμώνα, αγόρασα ύφασμα και έντυσα τις καρέκλες -  γιατί το δικό τους ήταν πια πέραν καθαρισμού. Ωραίο vintage ύφασμα, αλλά το όλο σύνολο παρέμενε φτωχό. Δεν έχω φωτογραφία να σας δείξω τώρα και ξέχασα να πάρω πριν ξεκινήσω το project, αλλά θα πάρετε μια ιδέα. Να ο Τζερυ που έχει κλέψει ένα άδειο μπουκάλι και στέκεται δίπλα στο τραπέζι. Δεν λέει και πολλά, ε? Το τραπέζι εννοώ, όχι ο σκύλος!

Όλη η δουλειά έγινε με τα Chalky Finish. Αυτό, που η επιφάνεια που θα βάψουν δεν θέλει προετοιμασία, με έχει σώσει. Πρώτα πέρασα με πινέλο τις καρέκλες καφέ σκούρο (rustic), σημεία σημεία για να αποκτήσει το χρώμα λίγο ενδιαφέρον.

Μετά, ένα χέρι με πινέλο σε λευκό (everlasting) , και ένα χέρι με ρολό για να στρώσει το τελευταίο στρώμα ομοιόμορφα.

Και ένα χέρι βερνίκι πολυουρεθάνης (velvet ) και έτοιμες!

Την ίδια τακτική ακολούθησα με τα πόδια του τραπεζιού. Το πάνω μέρος όμως το ήθελα πραγματικό rustic. Εδώ δεν έβαλα καθόλου ρολό - όλα με το πινέλο. Το πρώτο στρώμα ήταν chalky finish rustic. Το πινέλο φορτωμένο χρώμα και να αδειάζει τελείως πάνω στο τραπέζι. Οι πινελιές όλες προς την ίδια κατεύθυνση. 

Το δεύτερο στρώμα πάλι με το ίδιο χρώμα και την ίδια τεχνική για να βαθύνει τις σκιάσεις. Και για το τελευταίο layer, έκανα ένα glaze με traditions raw umber. Τα traditions είναι artist's quality ακρυλικά, οπότε λίγο χρώμα (περίπου το 1/3 της συσκευασίας), έφτασε για όλο το τραπέζι. Τώρα φαίνεται  σαν παλιό ξύλο. Καλά παλιό είναι ούτως ή άλλως, αλλά καταλάβατε τι εννοώ! 

Στο τραπέζι επειδή είναι βαριάς καταπόνησης, πέρασα τρία χέρια βερνίκι. Πάντως να πω ότι αφού πέρασα το τελευταίο χέρι, περίπου 2-3 ώρες μετά, το βλαστάρι μου έπαιξε jenga πάνω του. Μόλις την πήρα είδηση τρελάθηκα, αλλά ευτυχώς το βερνίκι δεν είχε ούτε γρατσουνιά, οπότε ίσως τα τρία χέρια να ήταν υπερβολή. Τυχερή ήταν,  γιατί θα είχαμε δράματα!

 Αν προλάβω αυτό το μήνα, θα πιάσω και την κουζίνα. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι με μυρίστηκαν που γύρισα και με βλέπω να μη σηκώνω κεφάλι από το τεζάκι μου.

Φιλιά πολλά

Curio box or distress ink storage

Όλα ξεκίνησαν από τη φίλη μου την Αλίκη, το "ψαχτήρι" της παρέας, που βρήκε στο Pinterest, αυτή την πολύ όμορφη μεταμόρφωση, μιας απλής συρταριέρας από MDF

Προχθές το βράδυ, λοιπόν, ξεκίνησα να μεταμορφώσω αυτή την ξύλινη συρταριέρα, σύμφωνα με την αποπάνω φωτογραφία για να το φτιάξω δείγμα για το μάθημα που μου ζήτησε η φιλενάδα μου. Είχα στο μυαλό μου, μετά  να βγάλω τα συρταράκια και να τα κάνω μολυβοθήκες και να χρησιμοποιήσω τα άδεια κουτάκια σαν θέση για τα distress inks μου, αφού  το κάθε κουτάκι χωράει 6 distress. 

                                   

Όσο πέρναγα το primer,  σκεφτόμουνα ότι την από πάνω τεχνική την έχω κάνει πολλές φορές. Αφού ούτως ή άλλως θα πέρναγα το warm white από πάνω και δεν θα φαινόταν πολλά πολλά, δεν θα πείραζε να παίξω λίγο στην αρχή. Προσέξτε, ακόμα ήμουν πολύ πειθαρχημένη, γιατί το είχα υποσχεθεί στη φιλενάδα μου , ότι το από πάνω θα φτιάχναμε, και ξέρω ότι τα δικά της γούστα είναι clean and simple.

Και μετά ξεχάστηκα με τα χρώματα,  και layer στο layer, βγήκε αυτό 

Και σαν να μην έφτανε αυτό, σκέφτηκα, ότι μια συρταριέρα καλή είναι, αλλά δύο είναι ακόμα καλύτερες! Οπότε κόλλησα άλλη μια από πάνω. Και το ένα έφερε το άλλο, και μετά δεν μου πήγαινε το χέρι να περάσω το warm white, αλλά τρωγόμουνα να του βάλω κανένα μεταλλικό στοιχείο. Και βγήκε αυτό

Και τρεις μολυβοθήκες, από τα συρταράκια που αφαίρεσα

Και τώρα, μου φαίνεται ότι πάλι δεν έχω θήκη για τα distress, αφού φαντάζομαι το κάθε κουτάκι σαν μια σκηνή από Curiosity box. Αφήστε που τελικά δεν έφτιαξα και αυτό που μου ζήτησε η φιλενάδα μου. 

Όμως είχα καιρό να φτιάξω κάτι χωρίς να είναι παραγγελία (καλά κάνω ότι δεν σας ακούω, ότι κι αυτό παραγγελία ήτανε) και το ευχαριστήθηκα πολύ. Ακούω ψήφους. Να το κάνω θήκη για distress ή Curiosity box? Και το μάθημα? Να το δείξω έτσι ή να κάνω αυτό που μου ζήτησαν? Είδατε διλήμματα που έχει η ζωή!!!!!

Emboidery hoop project- Orb tutorial

Γειά σου μπλογκοπαρέα.

Επιτέλους στρώθηκα να σας κάνω το tutorial για το πώς έφτιαξα τα orbs που έχω στο studio μου. Ξέρω, σας το εχω υποσχεθεί πάνω από μήνα, αλλά τον τελευταίο καιρό η ζωή καλπάζει και δεν προλαβαίνω τίποτα από ότι υπόσχομαι. Οπότε απλά σταμάτησα να υπόσχομαι και κάνω ότι προλαβαίνω!

Λοιπόν, κάπου στο pinterest είχε πάρει το μάτι μου κάτι απίθανα πανάκριβα orbs από το Barnes and Nobles (πάντα ζηλεύω τα πράγματα τους, απλά είναι απλησίαστα ). Όταν, λοιπόν έπεσαν στα χέρια μου τα καινούργια stains της deco art, αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα τους. 

Όλο το project χρειάζεται τελάρα για κέντημα, κάποιο stain, βίδες ή διπλόκαρφα και ένα τρυπανάκι (κάνει και χειρός).

Εννοείται ότι όχι μόνο δεν είχα τελάρα για κέντημα, αλλά δεν είχα ιδέα ότι σε κάθε συσκευασία εχει 2 (το εξωτερικό και το εσωτερικό) και έτσι πήρα πολλά. Εσείς χρειάζεστε 2 από το κάθε μέγεθος που θα διαλέξετε.

Περνάτε με ένα πινελάκι το κάθε τελάρο με το stain, για να του δώσετε αυτή την όψη του παλιού ξύλου. Εγώ χρησιμοποίησα την καρυδιά (walnut), αλλά τα stains της deco art, βγαίνουν επίσης σε δρυ (oak) και σφεντάμι (maple)

Αφού στέγνωσαν, χρησιμοποιώντας το σφιγκτήρα που ήδη έχουν, έβαλα το ένα τελάρο μέσα στο άλλο.

Έτσι έφτιαξα το σκελετό μου. Μετά έβαλα και τα άλλα δύο κομμάτια όπως τα ήθελα, και στα σημεία τομής έκανα τρύπες με το τρυπανάκι μου και τα σταθεροποίησα με βίδες . 

Μπορείτε να βάλετε και διπλόκαρφα, αλλά εγώ δεν είχα αρκετά, και φυσικά δεν περίμενα την άλλη μέρα να πάω για ψώνια!!

Και είναι έτοιμο. Τόσο απλά.

Το όλο project, μαζί με την αλυσίδα και το γάντζο  με τα οποία τα κρέμασα, μου στοίχισε 17 ευρώ, ενώ η τιμή  του ενός στο κατάστημα ήταν πάνω από 40 δολλάρια. Not bad , ε?

Ελπίζω να σας εμπνεύσει το εύκολο αυτό project και να το δοκιμάσετε κι εσείς. Εγώ πάντως , με την ευκαιρία του νέου studio, κατάλαβα ότι το home decor δεν θέλει τρελλά λεφτά. Θέλει όρεξη και κέφι!

DIY - Sea glass bottles

Γειά σου μπλογκογειτονιά

Σιγά σιγά όλοι αρχίζουν και γυρίζουν στη βάση τους, οι διακοπές παίρνουν τέλος, οι παιδικές κατασκηνώσεις κάνουν τις αποχαιρετιστήριες γιορτές τους, οι καλοκαιρινοί φίλοι δίνουν ραντεβού για του χρόνου.

Η κόρη μου σήμερα επιστρέφει από τις μακράς διαρκείας διακοπές της, και μια και την περιμένω, είπα να σας κάνω μια μικρή ανάρτηση για ένα εύκολο καλοκαιρινό project. Πώς να μετατρέψουμε τα απλά διάφανα γυάλινα μπουκάλια, σε κάτι όμορφο και διαφορετικό.

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ λατρεύω την θαμπή όψη του γυαλιού που έχει μείνει χρόνια στη θάλασσα. Αλλά σπάνια βρίσκω, και τότε είναι μικρά , μικρά κομματάκια, που δεν μπορείς να τα κάνεις τίποτα.

Αποφάσισα, λοιπόν, να χρησιμοποιήσω ακρυλικά, για να δώσω την όψη του αργασμένου από τη θάλασσα γυαλιού σε απλά διάφανα μπουκάλια νερού.

Πήρα το μπουκάλι μου

Αποφάσισα να το κάνω να γράφει και κάτι. Έτσι έκανα μια τεχνική reverse stenciling. Στα σημεία που δεν ήθελα να  βάψω, κόλλησα αυτοκόλλητα γράμματα για να προστατέψω το γυαλί.

Για να βάψω το γυαλί, χρησιμοποιησα  τα Frost Gloss Enamels της Deco Arts. Είναι χρώματα για γυαλί, και μάλιστα τα συγκεκριμένα δίνουν και ένα frost effect. Λευκό και τυρκουάζ. Το καλύτερο για μένα είναι ότι τα χρώματα αυτά κολλάνε πανεύκολα στο γυαλί χωρίς καθόλου priming, οπότε όλη η διαδικασία μου πήρε περίπου μισή ώρα.

Έβαψα τα μπουκάλια- ταμποναριστά με ένα σφουγγαράκι , για να δώσω την αίσθηση του παλιού - και ένα τρισάθλιο, καταγρατζουνισμένο βάζο από μέλι που είχα.

Αφού στέγνωσαν, - σχεδόν αμέσως - ξεκόλλησα τα αυτοκόλλητα, οπότε στο σημείο που ήταν τα γράμματα, έχει μείνει καθαρό, διάφανο γυαλί.

Τα έβαλα για μισή ώρα στο φούρνο, και είναι έτοιμα, ασφαλή μέχρι και για πλυντήριο πιάτων!

Τώρα σκέφτομαι να φτιάξω ποτήρια καθώς και μερικά από τα βαζάκια που μαζεύω, για το σκραποδωμάτιο μου.

Τι λέτε , ψήνεστε?