The Eye of Horus

Ένα από τα πράγματα που κάνω και όλο λέω θα το σταματήσω αλλά δεν μπορώ, είναι να συλλέγω διάφορα πράγματα που θα με ιντριγκάρουν στο μάτι. Ξέρω, "σαβουρομαζώχτρα" λέγεται, αλλά εγώ το λέω "το μάτι του καλλιτέχνη". Μαζεύω οτιδήποτε ενδιαφέρον - από σκουριασμένα καρφιά στο δρόμο , μέχρι πεταμένα παντζούρια και σπασμένα πλαστικά παιδικά παιχνίδια. 

Και άμα είναι ψιλιλόγια που μπορώ να σκύψω και απλά να τα χώσω σε καμιά τσέπη, οκ. Το χειρότερο που θα πάθω είναι αυτό το επιτιμητικό βλέμμα  της κόρης μου και ένα "αμάν βρε μαμά! μας βλέπει κόσμος!". 

Όταν βέβαια αυτά που θα μου γυαλίσουν θέλουν συνένοχο, τα πράγματα ζορίζουν, αφού ο άντρας μου πριν το πάρει αυτό που έχω ερωτευτεί,  θα γκρινιάξει για λίγο. Έχω παρατηρήσει ότι η γκρίνια είναι ευθέως ανάλογη του μεγέθους αυτού που μου γυάλισε αλλά και το πόσος κόσμος κοιτάει τι παίρνουμε. 

Υπάρχουν φορές βέβαια που αρνείται flatly με ένα "ούτε να το συζητάς!".  Και καταλαβαίνω ότι το εννοεί, γιατί ακόμα δεν του έχω ζητήσει να πάρει κάτι - αλλά έχει δει πώς το γλυκοκοιτάζω και με έχει προλάβει πριν το πω και αναγκαστεί να αρνηθεί. Πώς το καταλαβαίνει , δεν ξέρω - είμαστε τόσα χρόνια μαζί που μάλλον με έμαθε, αλλά εγώ αυτό τον σκελετό της παρατημένης βάρκας θα τον πάρω στο τέλος, να το ξέρετε. Μου γνέφει από πέρσι το καλοκαίρι και είμαι σίγουρη ότι μπαίνει πάνω στη σχάρα!

Το βιβλίο που θα σας δείξω σήμερα, είναι προϊόν τέτοιων αντικειμένων. Το δέρμα είναι κομμάτι από έναν δερμάτινο καναπέ και η μεταλλική σύνθεση απέξω κομμάτια από σπασμένα κοσμήματα και μια αγκράφα. Τα είχα πολλά χρόνια στα συρτάρια μου με τα "found objects" όπως τα  λέω εγώ  (sic) ή τη "σκουπιδαρία " που λέει το παιδί μου.

Ρητίνη, κερί, χρωστικές,  ένα καλό ανακυκλωμένο χαρτί από μέσα και ένα spring back δέσιμο που του πήγε πλύ, μεταμόρφωσαν τα σκουπίδια στο " Eye of Horus". Γιατί φυσικά το journal μου  έχει ονοματεπώνυμο και οικογένεια, αφού ανήκει στην σειρά "From the beginning of Time"

Remember the two cute little girls?

Do you rememeber the two cute little girls, I mentioned a couple of months ago? The ones with the two painted sketching journals? The ones that made me broke all my artist's rules? I have blogged about them here.

Just before receiving their sketching journals, their mum had an other fabulus idea. She asked for a journal for each girl, to use as a questions-answer diary. You know, questions that every little girl has, but is afraid/ ashamed/ scared to death, to ask/discuss even with mama. It was the first time I was hearing about anything similar, but as I've  told you before, the girls' mum was something like a kindred mommy spirit. 

Even before starting on the journals, my own little ("not-so-little mum - I am eleven officially") girl, asked for one. I made a quick one for her, and the magic begun to happen. I didn't even know that she had thoughts of this kind at her age. I had thought that perhaps she would ask a couple of questions about boys and she would forget about the whole project. Instead, she begun to write almost daily - most of the times not even questioning - but explaining - her views of the world around her. I was more than impressed.  She is writing long essays and expresses ideas and feelings  (thank God for me and her papa still) that amaze me. She is concerned for her small world of course, but also for local, society and even global issues, while she tries to shape herself to fit her ideas and  perceptions.

Our journal has become something like the pen pal friends we had when we were young, but augmented a million times. She is sure that she can write anything, as the recipient is the person who will never doubt her - her mom.

Anyway, I could continue to write about all this for many hours as I am still stunned, and I suggest you do it with your kids - you will be stunned too. 

The fact is, that this miracle had almost happened when I started with these journals. So instead of making  only what I had described in my listing, I tried to express all my gratitude to this amazing mama and her brilliant ideas. 

The results can be seen in the photos and the videos (Blue journal, pink journal)  . As my daughter said "When I am getting married, you will make a journal just like these for me"

Thank you Mirf one thousand times. I hope that you will receive the same love and hapinness as I , through these journals

The story of birds and owls, and cute little girls that melt your heart

Today I will show you two special books.  What is so special about them, I hear you ask- they are only two childern journals. Well, the special about these journals is that these two little girls made me break  many of my rules. 

To cut the long story short, girls' mom contacted me just before Christmas to ask about a journal for her elder. You know that as a rule I may accept a custom journal if  I find a. the client or  b. the subject intriguing, but I never ever make journals according to instructions. I charge a higher rate as it is custom work  with all the experimenting and design and such, and I allocate a making time of about 3-4 working weeks .  I never show my work as it progresses. The customer agrees to accept the finished product and see it when it arrives at his address. Well, most of you as my readers or students, know all the above, as I never cease to stress their importance, if you want to be an artist and not a mass-production worker.  In this case I violated every rule and I enjoyed the whole process.

*****Warning: If you do not live with a little girl, you have no idea what I am talking about, so just skip the following *******

The girls, chose their colors and theme. Not just indicated a favorite color and let me build the combos, but asked for specific combinations. They even asked for specific details, such as a heart and birds and butterflies etc.  And luckily changed their mind only once.

 If you have more that one little girl at home, you already know that it is not wise to give something to one and not to the other. So,  I accepted to make two custom journals, in a week's time. And then, I assumed that an owl can "pass" for a bird. You realise that this can only  mean disaster - especially when your sister's signature bird is the owl. 

 I do not dare continue and  tell you about the other rules I broke, because I am very near to lose my credibilty over my students, about the artist's set of rules when accepting a commission. I only want to tell you, that the two girls sent me a photo, sitting in front of their tree, holding their pencil cases, waiting for their journals. Even if you never had a little girl at home, your heart would melt at this point.

I had painted this cover for Izzie who asked for birds. But as I told you,  I was unaware that Allie's signature bird was the owl, so the cover had to change name and owner.

So,  I had to make an other canvas for Izzie. But she is only six and her chosen color pallete very limiting. Only blue, purple and silver, but she wanted birds, butterflies and flowers, all creatures of light and colors.  I had to oblige, so I made  exactly what she asked. This is the point when I received the photo of the girls with their pencil cases. The moment I opened the photo, I realised that Izzie's cover needed a third remake. Although it had all the elements Izzie had asked for, it simply was not her.

With the new advantage of having a face behind the name, I produced this, and this time I think I captured something of little Izzie,  in her book 

In the meantime, the girls' mom, was anxious and  was not sure that she had made the right choice. But she was such a sweet and kind person, and deeply in love with her little artists (exactly like myself with my DD),  that she touched a cord. 

After all, it seemed that it was right to accept this order. It was proving a highly satisfactory one - one I really enjoyed. I decided that the girls deserved some extra features. So I changed the binding to a sturdier one. I added extra pockets and scrapbook pages, scattered among the sketching paper for extra interest. A closure would be handy, and a bookmark and some ribbon to decorate the spine. Every girl loves sparkle, so I decorated with beads, glitter and charms. I even tested the new Kraft Tex ( a new sturdy material - something in between paper and cloth), for a back cover pocket for each of the girls. And in the meanwhile, I die-cutted. Letters and shapes, hearts and flowers, butterflies and grass, even some boats. A stencil would be useful for the 6 year old, so I designed and cut one with simple elements. After adding scrapbook paper and a pen and a stamp and some glitter, and stickers, to each journal, I realised that all these would not fit to their pancil cases, so I added a journal bag as well.

I know that it seems that I could play and play and play with these journals, but I had to send them to the girls - they were waiting. Fortunatelly, although I had only five working days, I had 11 actual (throwing Christmas and New Year vacation in the count) and DH was sick with the flu, so no family activities. Me and my not-so-little artist  (mom I am nearly 11), spent many hours at the studio, Playing with Allie's and Izzie's journals.

Girls, I hope you like them and  fill them with your fab art!

Have a fab and happy and artsy new year.

Myrto

Τα journals της οικογένειας Tippit

Τον προηγούμενο μήνα, έφτιαξα τρία journals, για τρία παιδιά που  - μαζί με την οικογένεια τους - θα γυρίσουν τον κόσμο για ένα χρόνο. Ασία, Αφρική , Ευρώπη, Αυστραλία..... θα είναι μια απίστευτη εμπειρία ζωής , αφού πρακτικά θα ακολουθήσουν τα βήματα του Φινέα Φογκ (Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες - Ιούλιος Βερν), αλλά με μοντέρνα μέσα και για 360+ ημέρες!

Όχι ότι μου τρέξαν τα σάλια όταν ο μπαμπάς τους μου είπε τι σκοπό θα είχαν τα βιβλία που θα έφτιαχνα στα παιδιά του. Α μπα καθόλου. 

Όμως ήταν σαν να ταξίδεψα λίγο μαζί τους, όταν εκτός από το artwork, σκεφτόμουνα πώς πρέπει να φτιάξω τα journals για να αντέξουν τα αεροπλάνα, τη ζέστη της ερήμου, τα κρύα της στέπας και τα παιδικά χέρια για τα οποία προορίζονταν. 

Μη γελάτε καθόλου, αφού τα βιβλία ήταν από πάντα απόλυτα συνυφασμένα με το περιβάλλον για το ποίο προορίζονταν, και όχι κατά τύχη. Σκεφτείτε πχ τα εξώφυλλα των Γιαπωνεζικων βιβλίων πόσο λεπτά ήταν σε αντίθεση με τα σκληρά ξύλινα ή δερμάτινα εξώφυλλα των βορειοΕυρωπαίων της αντίστοιχης περιόδου. Ή τα λεπτά  μεταξωτά νήματα με τα οποία έραβαν οι Άραβες που ζούσαν σε ξηρά κλίματα, σε αντίθεση με τα λινά κερωμένα που χρησιμοποιούσαν οι γεμάτοι υγρασία βόρειοι λαοί.  Δεν θα σας κουράσω άλλο, αλλά πιστέψτε με, όλα αυτά και μερικά ακόμα, είναι παράγοντες που πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του, όταν φτιάχνει ένα journal που προορίζεται να γυρίσει τον κόσμο!

Παιδιά σας εύχομαι καλά ταξίδια και μια ασφαλή και χαρούμενη επιστροφή, με ένα απίστευτο χρόνο εμπειρίας στην πλάτη σας

My journey journal - Crete 2013

Γεια σου μπλογκογειτονιά

Έχω καιρό να κάνω ανάρτηση, αλλά αυτό έχει γίνει συνήθεια πλέον. Θα προσπαθήσω να είμαι πιο συνεπής από το φθινόπωρο.

Βέβαια, έλειπα διακοπές - και μάλιστα εκεί που ήμουνα δεν είχαμε ούτε ίντερνετ. Ότι πιάναμε από το 3G κι αυτό σημεία σημεία. 'Ομως κάθε εμπόδιο για καλό, αφού οικογενειακώς σχεδιάσαμε, συγγράψαμε, ζωγραφίσαμε και γενικά κάναμε όλα αυτά που κάναμε παλιά, τότε που η διείσδυση στο ίντερνετ (έτσι δεν το λένε?) ήταν πολύ μικρότερη και η ζωή μας ήταν πιο απλή.

Στις διακοπές πήρα μαζί μου το καθιερωμένο μου βιβλιαράκι - ένα junk journal για να το γεμίσω με εικόνες και αναμνήσεις από τις διακοπές μας. Το έφτιαξα ως συνήθως τελευταία μέρα, αφού είχα τελειώσει όλες τις άλλες προετοιμασίες. Φαντάζεστε τον εκενευρισμό μου όταν ανακάλυψα ότι δεν έχω καθόλου χαρτιά για να το φτιάξω, αφού όλα μου τα καλοκαιρινά χαρτιά είχαν τελειώσει.

Τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά, έβγαλα το gelli plate και έφτιαξα ένα πάκο χαρτιά και τα έδεσα μαζί με κάποια μικρά scraps.

Το journal αυτό θα σας δείξω τώρα και ελπίζω να σας αρέσει.

Βιβλία και ευχολόγια

Και για να μην ξεχνιόμαστε να σας δείξω και μερικά από τα βιβλία που έφτιαξα αυτό το μήνα.

 Ξέρετε ότι τα ευχολόγια δεν τα προτιμώ γιατί είναι λίγο τυποποιημένα. Όμως όταν μου ζήτησαν να φτιάξω ευχολόγιο με λινάτσα, πέταξα τη σκούφια μου. Ξεφεύγει από την τυπική ελληνική πραγματικότητα με τα στρασάκια και το glitter και είναι και προκλητικό σαν υλικό, αφού είναι μάλλον φτιαγμένο για τσουβαλια παρά για βιβλία. Δεν θα σας ζαλίσω με τεχνικές λεπτομέρειες, δείτε καλύτερα τις φωτογραφίες

Αυτό είναι ευχολόγιο για γάμο μακρόστενο σε διάσταση 17,5 χ 25

Και επειδή μόνο ένα ποτέ δεν φτάνει, αυτό είναι ένα άλμπουμ 30 χ 30 που θα  ταξιδέψει στο εξωτερικό για να φιλοξενήσει φωτογραφίες από έναν ελληνικό γάμο .

Και για έναν άλλο γάμο, στην Αμερική αυτή τη φορά, έφτιαξα ένα βιβλίο σαν το παρακάτω

Αυτό τον μήνα το ξανάφτιαξα αυτό το βιβλίο, αλλά αυτή τη φορά όχι για γάμο, αλλά για έναν μπαμπά που υπηρετεί στο Αμερικάνικο ναυτικό και το θέλει σαν προσωπικό ημερολόγιο - κειμήλιο για τα δυο του αγόρια που μεγαλώνουν χωρίς αυτόν. Και επειδή με συγκίνησε, μαζί με το βιβλίο έστειλα και έναν σελιδοδείκτη

Αυτά που θα σας δείξω τώρα βρίσκοντα το ένα στην Αυστραλία στα χέρια ενός φωτογράφου, που κάνει και πολύ όμορφα σκίτσα,  και το άλλο σε ένα παιδάκι στην Ιταλία, στον μικρούλη Noah, που γιορτάζει τα πρώτα του γενέθλια.

\\

Το παρακάτω journal, βρίσκεται και αυτό στην πια Αυστραλία και εύχομαι να γεμίσει γρήγορα

Και κάπου εδώ θα σας αφήσω για απόψε. Θα σας δείξω και τα υπόλοιπα βιβλία του μήνα, σε επόμενη ανάρτηση.

Καλές δημιουργίες

Μυρτώ

Οι παραγγελίες πληρώνουν τους λογαριασμούς μας,  αλλά καμιά φορά είναι χωρίς φαντασία και με περιορισμένα περιθώρια δημιουργίας.

 Ένα τέτοιο βράδυ , λοιπόν, που έπρεπε να φτιάξω μια παραγγελία, αλλά βαριόμουνα φοβερά, σκέφτηκα να της δώσω λίγο ενδιαφέρον βάζοντας για εξώφυλλα οντουλέ χαρτί. Δεν ήμουνα και πολύ σίγουρη ότι θα αρέσει στον πελάτη, δεν ήθελα και να σπαταλήσω το potential που μου έδινε το οντουλέ, οπότε αντί για ένα κλασσικό βιβλίο μαγειρικής μου προέκυψε αυτό που βλέπετε. Το βάφτισα "Apothecary journal" και κρέμασα επάνω του εκτός από αλυσίδες και διάφορα μέταλλα, ακόμα και το βαζάκι με το αντίδοτο του δηλητηρίου που αναφέρει η ταμπέλα!

Και αφού ξέδωσα με τη δημιουργία μου, τώρα πάω να φτιάξω έναν τσελεμεντέ! 

Today I want to show you how I "married" my two loves: bookbinding and mixed media.

I made a line of painted canvas hard-covered notebooks/journals which I really like. Today I will show you the first one.

Today I have a "mixed- media" post.

I made a small notebook for a comission

a diaper cake for a baby boy




and an art journaling page



And all these while cooking for the celebrations tomorrow and battling with the flu.
Not bad, sometimes I feel like having an unknown pool of strength. (Hmmm perhaps he has a name- DH thanks)

One of the most boring things in life is to wait for your child to finish an extracurricular activity, like gysmnastics, ballet or foreign languages. The time is too short to return home and very- very long for waiting in the car, especially when it is dark and you can't read!

So, twice a week when we have gymnastics, I tend to visit the near by supermarkets or general stores. Sometimes I find little treasures but most of the times I shop junk - unfortunately, I am not one of these guys that visit a shop just to "look around". I have to leave with a bag full of something -whatever!

Last week, while strolling around Max stores I discovered a little treasure: a small notebook with chipboard coverings and close to no decoration - perfect for altering! As I had promised my mum to "scrapbook" a gift for one of her friends, it looked that I had hit center.

The notebook is this:

Can you see its potential?

So, I scrapped it to this using a digi kit that I found here:

and also made a matching birthday card.


The sentiment stamp I used here is from the set I received from Elina, as part of my prize for the Scrapbooking in Greece challenge #12. Thanks, Elina.

I have to admit that next day I bought an other one and decorated it for myself, but this is another post......