Χρώματα Κιμωλίας: Αλήθειες, ψέμματα, tips και tricks - Μέρος 3

Το τρίτο και τελευταίο μέρος της δωρεάν παρουσίασης που έγινε στο Scraps n Pieces Shop στην Καλλιθέα για τα Chalky Finish της Deco Art.

Καλές δημιουργίες σε όλους!

Χρώματα Κιμωλίας: Αλήθειες, ψέμματα, tips και tricks - Μέρος 2

Όπως είχα υποσχεθεί, σας βάζω το δεύτερο μέρος από μια δωρεάν παρουσίαση που έγινε στο Scraps n Pieces Shop στην Καλλιθέα για τα Chalky Finish της Deco Art.

Σε λίγες μέρες ακολουθεί και το τρίτο!

Upcycling continues - Wooden Chairs and Barrel Stool

 As many of my readers may know, since last year we have rented a small studio at Kymi. Although the studio is simply amazing, its decor was not really of my liking. It was a mixture of white and Aegean blue combined with grey, red and mustard. Don't even try to visualize this!

So we had to replace most of the furniture to make the place fit my mentality. Thanks god the owners are a great couple- they are  alive and active and spirited, they are really great for company and they said YES to everything, although reluctantly sometimes. 

Όπως πολλοί από εσάς αναγνώστες μου ξέρετε, πέρσι νοικιάσαμε ένα πανέμορφο στούντιο στην Κύμη. Βρίσκεται σε καταπληκτική τοποθεσία, έχει πολύ καλή αύρα και το αγαπώ πολύ. Το μόνο πρόβλημα μου ήταν η εσωτερική διακόσμηση αφού ήταν όπως τα περισσότερα επιπλωμένα καλοκαιρινά σπίτια. Ένα συνονθύλευμα από ετερόκλητα αντικείμενα που ναι μεν χρηστικά είναι, αλλά...... Το μόνο που θα σας πω είναι ότι είχε μουσταρδί τοίχους, μπορντώ και γκρι λεπτομέρειες και επίπλωση στο κυκλαδίτικο  λευκό με  μπλε. Καταλαβαίνετε! Ευτυχώς οι ιδιοκτήτες είναι φοβεροί άνθρωποι και ακόμα και όταν δεν καταλάβαιναν γιατί δεν μου άρεσαν τα έπιπλα τους, δεν έφεραν αντίρρηση σε τίποτα!

Since the budget was low, I decided to shop my basement before going to the shops. Of course, most of the stuff I needed was already there! I found four old chairs, bought many years ago for the balcony and left at the balcony for many years. I also found a metal barrel seat from the eighties, - oh yes I loved the fat bears!

Φυσικά το ταμείο ήταν μείον, οπότε πριν βγω για ψώνια, "ψώνισα" στο υπόγειο.  Εντάξει η αλήθεια είναι ότι είχε  τα περισσότερα μερικά πράγματα από όσα χρειαζόμασταν. Μεταξύ άλλων, ξετρύπωσα μια τετράδα καρέκλες, αγορασμένες κάποια στιγμή για την βεράντα (και ξεχασμένες πολλά χρόνια στην βεράντα όπως βλέπετε) και ένα από εκείνα τα μεταλλικά σκαμπό βαρελάκια που το ογδόντα ήταν πολύ στην μόδα. Έβαλα τον καλό μου να μου τα ανεβάσει στο στούντιο. Και όχι αυτή τη φορά δεν γκρίνιαξε, αφού και απασχολημένη με είχε, και χαρούμενη και δεν μου έδωσε την πιστωτική του να πάω για ψώνια!

So, I made DH bring these to my studio! Oh yes he was happy because  this meant that

 a. I had find something to be occupied (not him) 

b. he could keep his credit card intact 

c. I would be a happy girl and this always is profitable for him

I had some open jars of Americana Chalky Finish paint, and the colors were just what I needed. So in less than three hours the transformation of the garbage to gold was complete!

I cleaned everything with a baby wipe -shoush I know its wrong , but it is quick and it works ok - and started on the chairs. Chalky Finish needs no priming, so I just painted a hand with Rustic, for a really grungy background. I let the chairs dry (I had 4 to paint anyway, so I just moved to next one) and then I came back for the final layer. I painted my desk chair with Chalky Finish Romance, while the  kitchen chairs became rustic white with the Chalky Finish Lace. I do not have a photo of the kitchen chairs, but I promise that when I go to Kymi, I will shoot one! But I have a photo of myself siting on my desk chair, playing with my art journal

Ακούστε λοιπόν πόσο εύκολα τα μεταμόρφωσα. Τα καθάρισα όλα από τις σκόνες με μερικά μωρομάντηλα (ναι οκ δεν είναι σωστό, αλλά όμως είναι γρήγορο και δουλεύει). Μετά πέρασα την καρέκλα ένα χέρι Chalky Finish Rustic, με "άτσαλο" τρόπο για να δημιουργήσω μια "grunge" βάση. Για όσους με διαβάζουν πρώτη φορά - γιατί οι υπόλοιποι σίγουρα το έχουν πλέον εμπεδώσει-, η σειρά χρωμάτων κιμωλίας της Deco Art, πιάνει σε όλες τις επιφάνειες και δεν χρειάζεται τρίψιμο, αστάρωμα και τα διάφορα που κάναμε παλιά και βαριόμασταν να βάψουμε. Τώρα τα πράγματα είναι απλά. Σκουπίζεις το έπιπλο με το μωρομαντηλο, βάφεις, αφήνεις λίγη ώρα να στεγνώσει και τέλος. Η δουλειά έγινε!

Μέχρι να κάνω και τις 4 καφέ, η πρώτη καρέκλα είχε στεγνώσει και έτσι την βάφτισα "η καρέκλα τους γραφείου μου" και την έβαψα κόκκινη με Chalky Finish Romance. Τις υπόλοιπες, τις έβαψα παλαιωμένο λευκό με Chalky Finish Lace, αλλά φωτό θα σας βγάλω άμα ξαναπάω στην Κύμη, γατί δεν έχω καμία καλή.

 In the meanwhile, I decided to alter the barrel stool. It was really cute with the fat bears, but it needed a new industrial look  to get off the basement and see some light! The answer was Chalky finish Inheritance, a very bright yellow. Fortunately, Chalky Finish is suitable for most materials, so I could paint directly on the metal tin  without priming. After one hand of Inheritance, I used the brush I had used for painting the chairs brown, and without adding any more paint I dry brushed to "dirty" the barrel. To complete the metamorphosis, I used my red brush and a stencil, and Voila. The desk chair and the barrel found their place at my studio in Kymi. And if you look closer, you will see that I have also stenciled the chair. Can you see what it says? Haha!


Ευτυχώς τα Chalky Finish πιάνουν κατευθείαν και στο μέταλλο, οπότε σε DT είχα μεταμορφώσει και το βαρελάκι μου. Ένα χέρι Chalky finish Inheritance και τα αρκουδάκια εξαφανίστηκαν. Μετά του έκανα λίγο dry brushing με το πινέλο που είχε πάνω καφέ από τις καρέκλες για να δώσω την βιομηχανική όψη. Ένα στενσιλ και λίγο από το κόκκινο, συμπλήρωσε την εικόνα! Και τα δύο ομορφαίνουν το στούντιο στην Κύμη! Και αν προσέξετε λίγο την φωτογραφία, έκανα και στην καρέκλα στένσιλ. Διαβάζετε τι γράφει?

Φιλιά μέχρι την επόμενη ανάρτηση! Και καλά βαψίματα!

Chalky Finish Bird Cage Upcycling

Each year, September finds me in a mood for redecoration! The school year starts and everything needs to be brand new, and in order to celebrate the new beginning!

If I had the money, I would throw away all the furniture to buy new. But due to :

a. the recession that does not permit a woman to express herself 

b. the fact that our basement is TOTALLY FULL with out-of-fashion but perfectly good items 

c. I still love my husband and want protect him from heart attacts when the credit card bill arrives (It is HIS card, so he should work harder to maintain this love situation)

and last but not least 

d. Deco Art's Chalky Finish line - my right hand in crime

I just redecorate and upcycle staff, instead of buying new expensive ones! These last weeks, I had many projects running, the first of which is today's post.

Κάθε χρόνο, όταν γυρίζω από διακοπές, με πιάνει μανία να αλλάξω το σπίτι. Από τη θέση των επίπλων μέχρι να ανανεώσω όλη μας την επίπλωση! Μου φαίνεται ότι η χρονιά ξεκινάει τότε - μαζί με τα σχολεία κι εγώ- και όλα χρειάζονται μια αναδιάρθρωση! 

Τα τελευταία χρόνια, λίγο η οικονομική κρίση, λίγο ότι έχουμε γεμίσει πράγματα (που λυπάσαι να πετάξεις αλλά δεν χρησιμοποιείς κι όλας), λίγο και η ευκολία των Chalky Finish -  και για μεγάλη χαρά του άντρα μου - αντί να τον σέρνω για ψώνια, απλά τον βάζω να μου στρώσει προστατευτικά στο πάτωμα και να μου αγοράσει κανένα καινούργιο πινέλο!

Τις τελευταίες μέρες,  λοιπόν,  που με χάνεις πού με βρίσκεις όλο βάφω. Έφτιαξα πολλά και λέω να σας τα παρουσιάσω ένα- ένα.

My first "victim" was a birdcage. No bird around here, but it seemed a good purchase many years ago during a visit to the dollar store. As soon, as I brought it home, it found its place at the basement, where gradually was buried under other "very useful"staff I bought afterwards! Lucky cage! This year I decided to put the basement under order,  so it returned to the light!


Το πρώτο μου θύμα, ήταν ένα κλουβί! Πουλί δεν έχω, αλλά μη μου πείτε ότι όταν βρίσκεστε στο γνωστό μεγάλο "παιχνιδοκατάστημα", δεν ξεμυαλίζεστε με τις χαμηλές τιμές σε διάφορα άχρηστα πράγματα, αλλάαααααα....... με προοπτικές! Έτσι κι εγώ, προ τριετίας και βάλε, αγόρασα αυτό το πάμφθηνο κλουβί για διακόσμηση, το οποίο αμέσως βρήκε τη θέση του σε ένα ράφι στην αποθήκη, μέχρι να στολιστεί.Φυσικά έτσι όπως ήταν, δεν είχε καμία προοπτική, οπότε απλά χάθηκε κάτω από σωρούς σαβούρας, μέχρι που φέτος φτιάξαμε την αποθήκη και το ξανα-ανακάλυψα!

Half an hour and two shelves later, I discovered a golden acrylic spray, for cars! Don't ask, beecause I did but noone had a clue how it came to be. Anyway, it seemed the perfect match, so I took both paint and cage to the back yard and what a miracle - the cage became even worse than before! But of course I had a plan! 

Στην αρχή, το ψέκασα με ένα απαίσιο χρυσό. Δεν το αγόρασα - κι αυτό στην αποθήκη ήταν και μάλιστα ήταν χρώμα για αυτοκίνητα! Μη ρωτάτε που βρέθηκε - ρώτησα κι εγώ - αλλά κανένας δεν ήξερε να μου πει! Το πήρα κι εγώ, βγήκα στον κήπο και το ψέκασα!

I had my right hand in crime handy! A full shelf of Chalky Finish Paint. I just love this paint! It needs no priming, most of the time not even varnishing, it paints true to every material (metal, plastic, wood, chipboard), the color remains exactly the same when it dries (HA! no more darkening yeah!)

, you need just a little paint to cover a large surface. AND it is very inexpensive comparing it with the other same-quality-but-very-expensive  brand! Are you listening dear Husband???? Furthermore, you can create thousants of new colors by mixing the old ones, fact that adds to the excitement because I am not only creative, but I want to spend as little money as possible!

So my secret recipe is rather simple:  1 part Treasure and 1 part Primitive. I painted with a very dry brush parts of the cage and made it look old and grungy!. And that's it!

Mischief accomplished!

Μετά ανακάτεψα τα χρώματα μου για να φτιάξω το χρώμα που ήθελα. Η συνταγή μου είναι απλή: 1 μέρος Primitve και ένα μέρος Treasure. Chalky Finish της Deco Art φυσικά, αφού εδώ και μια πενταετία καλύπτουν όλες μου τις ανάγκες και με το παραπάνω! "Πιάνουν" σε όλες τις επιφάνειες (ξύλο, μέταλλο, πλαστικό, φορμάικα, χαρτόνι κλπ κλπ) , έχουν τρομερή καλυπτικότητα, είναι ανθεκτικά και πολύ- πολύ οικονομικά σε σχέση με την άλλη αντίστοιχης ποιότητας μάρκα της αγοράς. 

Και τόσο απλά "παλαίωσα"  το κλουβί και πια δεν μοιάζει με αγορά του 0,99 ευρώ που ήταν, αλλά ένα όμορφο conversation point για τον χώρο μου!

Τι έκανα με τα πόδια μιας παλιάς Singer.....

Δεν ξέρω αν το υπόγειο σας είναι σαν το δικό μας, αλλά αν έχετε πατρικό σπίτι που μάλιστα έχει φιλοξενήσει πάνω από 2-3 γενιές, είναι σίγουρο ότι κρύβει ξεχασμένους θησαυρούς!

Σε μια επίσκεψη μου στο πατρικό, λοιπόν, κατέβηκα να "ψωνίσω" στο υπόγειο. Και παραμερίζοντας κάτι κουτιά ξεχασμένα από τον καιρό του Νώε, αντίκρισα τα πόδια μιας singer. Τώρα ποιανής γιαγιάς- θείας- προγιαγιάς ήταν αυτά, κανένας δεν ήξερε να μου πει. Την μηχανή από πάνω, την είχε χρόνια ο πατέρας μου σαν διακόσμηση στο μαγαζί . Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μη σας πω. Τα πόδια όμως ήταν σε μια άκρη στο υπόγειο και από πάνω τους είχαν στοιβαχτεί διάφορα πράγματα, που τα έκρυβαν σχεδόν τελείως.

Είμαι σίγουρη ότι ήδη μαντέψατε ότι  αμέσως φώναξα το Χάρη,  και απαίτησα να μεταφέρει αυτό το αριστούργημα στο εργαστήριο μου! Φυσικά την γκρίνια μου την άκουσα: είναι παν βρώμικα, κατασκουριασμένα, θα μου λερώσουν το αυτοκίνητο κλπ. Εγώ όμως, βράχος! Είδε και απόειδε και αποφάσισε ότι και να γκρινιάζει δουλειά δεν γίνεται, οπότε άρχισε να τα ξεθάβει. Τα ανέβασε από το υπόγειο,  προσθέτοντας και το παν-βαρια  στα υπόλοιπα κοσμητικά (χαχα μασιφ σίδερο λέμε - δεν διαλέγω ότι και ότι!) και εκεί τον άφησα να πάρει το λάστιχο και να τα ξεπλύνει λίγο πριν τα βάλει στο αυτοκίνητο.

Ξέχασα να βγάλω φωτο πριν την πρώτη μου επίθεση, αλλά πιστέψτε με ήταν αρκετά χάλια! Μέσα στη σκουριά και τη βρώμα! Αν δείτε το μέσα μέρος από το ποδαράκι της φωτό, θα πάρετε μια ιδέα. Το μόνο που σας λέω είναι ότι το εσωτερικό από το ποδαράκι ήταν στην καλύτερη κατάσταση, γενικά.

Αν ήταν τα μαγαζιά ανοιχτά εκείνη την ώρα, θα είχα πάει για ψώνια. Αλλά ήταν Κυριακή.  Δευτέρα πρωί πρωί ήμουνα έξω από το χρωματοπωλείο. Μου ελειπε το βασικό συστατικό. Hammerite. Αυτό είναι ένα υλικό που το βάζεις απευθείας πάνω στη σκουριά και βάφεις με μια κίνηση. Φυσικά διάλεξα το "σφυρήλατο μέταλλο". Και  μετά από 2 χέρια, τα πόδια ήταν σαν καινούργια!

Και τότε ήρθε η ώρα του παιχνιδιού! Και επειδή ήθελα να φτιάξω τραπέζι, πήγα και αγόρασα και μια ταβλα τραπεζιού, για να μην καθυστερώ. Οσο στεγνώνει το μέταλλο, να παίζω με το ξύλο και τούμπαλιν.

Έστησα το ξύλο πάνω σε δύο τρίποδα και άρχισα την καταστροφή. Αφού το έτριψα λίγο με το τριβείο να είμαι σίγουρη ότι δεν έχει καμιά αγκίδα, του έκανα κατσαβιδιές, χτυπήματα, γρατσουνιές - ότι μπορείτε να φανταστείτε! Αφού κατέβηκε η μικρή να δει τι παλεύω με τα σφυριά και κάνω θόρυβο, και όταν ανέβηκε πληροφόρησε τον πατέρα της ότι έχω τόσα νεύρα που διαλύω ένα ξύλο!

Αφού το χάλασα όσο ήθελα, μετά το πέρασα ένα στρώμα κερί. Ξέρετε αυτό το φοβερό κερί των Chalky Finish. Πρώτο χέρι, λοιπόν, Golden Brown Wax.  Απλό σαν διαδικασία. Με το ειδικό στρογγυλό πινέλο, το δουλεύεις με κυκλικές κινήσεις να το ρουφήξει το ξύλο, και μετά σκουπίζεις το πλεόνασμα. Όσο πιο πολύ το αφήσεις και όσο πιο πολύ το δουλέψεις, τόσο πιο σκούρο γίνεται.

Το άφησα λίγο να στεγνώσει και έπιασα τα πόδια. Για την παλαίωση ακολούθησα μια από τις έτοιμες συνταγές της Deco Art. Τρία μέρη Chalky Finish Primitive  και ένα μέρος Treasure. Το χρώμα που βγήκε ήταν ακριβώς το χρώμα που ήθελα! Τις αναλογίες τις μέτραγα με ένα κουταλάκι του γλυκού. Σας πληροφορώ, ότι μου περίσσεψε και χρώμα και έτρεχα να βρω βαζάκι να μην το πετάξω! Σκεφτόμουνα μήπως να το οξειδώσω λίγο από πάνω με κανένα wash Red Iron Oxide, αλλά δεν το αποφάσισα, γιατί μου άρεσε πολύ ήδη.

Με είχε πιάσει πια λύσσα να το τελειώσω, έτσι έτριψα λίγο τον πάγκο με το τριβείο, και τον πέρασα σημεία σημεία με το σκούρο κερί - το Deep Brown. Και  σε λίγη ώρα ήμουνα έτοιμη. Γιατί το κερί, εκτός από ότι βάφει το ξύλο, λειτουργεί και σαν βερνίκι - δηλ είναι το τελευταίο στρώμα και το ξύλο δεν χρειάζεται άλλη προστασία. Αυτό που σας λέω, όμως, είναι μόνο για αντικείμενα εσωτερικού χώρου. Ότι βγαίνει έξω και ταλαιπωρείται, να βάζετε από πάνω ένα καλό βερνίκι πολυουρεθάνης!

Και αυτό ήταν! Έγινε καταπληκτικό και τώρα στολίζει το εργαστήριο μου!

Σας προτείνω να πάτε για ψώνια στο υπόγειο του πατρικού σας. Είμαι σίγουρη ότι κι εσείς θα ξετρυπώσετε κανένα θησαυρό!

Μεταμόρφωση αντικειμένου

*******Αναδημοσίευση από το Scraps n Pieces Challenge Blog *******

Γειά σας φίλοι

Αυτό το μήνα ασχολήθηκα να μεταμορφώσω ένα παλιό ξύλινο  βαλιτσάκι. Ήταν διαφημιστικό δώρο στην βαφτιστήρα μου, όταν άνοιξε τον πρώτο της λογαριασμό στην τράπεζα. Ξέρετε, εκείνους τους παιδικούς λογαριασμούς που ανοίγαμε σε κάθε παιδί κάποτε.... Άλλες εποχές θα μου πείτε, και θα έχετε δίκιο.

Το κορίτσι μας φετος, ετοιμάζεται για το πανεπιστήμιο, και ξεδιαλέγει τι θα πάρει μαζί του, τι θα χαρίσει και τι ανήκει στον κάδο των σκουπιδιών. Αυτό το βαλιτσάκι το διέσωσα από τον τελευταίο σωρό, αυτόν του κάδου, με τα διάφορα ανευ αξίας, χαλασμένα και άσχημα αντικείμενα

Με λίγο χρώμα και ένα απλό image transfer, το βαλιτσάκι που πήγαινε στα σκουπίδια, ξεκινάει το δεύτερο μέρος της ζωής του, ως το watercolor βαλιτσάκι μου. Τώρα πια φιλοξενεί το journal και τα watercolors μου, και όπου πάει, προκαλεί ερωτήσεις του στυλ " μα που τις βρίσκεις αυτές τις αντίκες βρε παιδάκι μου?"

Να και το βιντεάκι που τράβηξα τη μεταμόρφωση. Την επιγραφή την βρήκα στο thegraphicsfairy.com, όπου θα βρείτε πάρα πολλές vintage εικόνες και επιγραφές.






Εδώ θα βρείτε όλα τα υλικά που χρησιμοποίησα. Καλές δημιουργίες!

Chalky Finish	Chalky Finish Varnish	Brush Chalky Finish	Silicon Brush
Clear Wax	Golden Brown Wax	Matte Multi Medium

InLinkz.com

Jar upcycling

Καλημέρα σε όλη τη γειτονιά.



Σήμερα σας έχω upcycling. Το project είναι να χρησιμοποιήσουμε μερικά από τα βαζάκια που σαν καλά κορίτσια φυλάμε όταν τελειώσει η μαγιονέζα. Εγω , επειδή είμαι το πιο καλό κορίτσι από όλα, έχω τρία ντουλάπια γεμάτα. Όχι ότι δεν τα χρησιμοποιώ. Να, δείτε το περασμένο Σαββατοκύριακο, έφτιαξα 63 βαζάκια σάλτσα ντομάτα από τις μυρωδάτες ντομάτες του Αυγούστου.

Καλά μην τρομάζετε - δεν θα σας πω πώς να εμφιαλώσετε σάλτσα. Εχω πολλά υπόλοιπα βαζάκια, οπότε πήρα άλλα τρία από το ντουλάπι και έφτιαξα αυτά.

Χρησιμοποίησα ακρυλικά χρώματα που πιάνουν παντού και ειδικά για το γυαλί, μπορείς να τα ψήσεις στο φούρνο, για να είναι ασφαλή ακόμα και για πλυντήριο πιάτων. Τα multi - surface satin paint της decoart. Έχουν πάρα πολλές αποχρώσεις για κάθε γούστο- εγώ πήρα τα τρια φλούο.

Δείτε το βίντεο, και πιστεύω να σας γαργαλήσουν τα χεράκια σας, να φτιάξετε κάτι.







Και μην ξεχνάτε να παίζετε μαζί μας στο scraps n pieces challenge blog και μπορεί να είστε ο τυχερός που θα κερδίσει το δωράκι του μήνα.

Ανακαίνισης συνέχεια....

Όπως ξερετε όσοι ασχολείστε με τις παλαιώσεις, το δύσκολο είναι να περιμένεις από layer σε layer. Για να περάσει η ώρα και να μην ξεγελαστείς και περάσεις το επόμενο στρώμα πριν στεγνώσει το προηγούμενο, καλό είναι να κάνεις και δεύτερο project ταυτόχρονα. Ούτως ή άλλως τα παλιά σου ρούχα φοράς, χρώμα έχεις, και τα πινέλα σου είναι ήδη βρώμικα. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα συνεπώς, αλλά μόνο να κερδίσεις

Προς μεγάλη δυστυχία της κόρης μου, του άντρα και του σκύλου μου, ενώ η απαγόρευση της εισόδου στο μπάνιο ήταν ενεργή, τους απέκλεισα και το μισό σαλόνι, αφού αποφάσισα να βαψω την τραπεζαρία. 

Τραπεζαρία? Πφφφφφ. Αυτό το τραπέζι και οι καρέκλες είναι ο ορισμός του "ουδέν μονιμότερου του προσωρινού". Το αγοράσαμε όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα μετά το φοιτητιλίκι, με budget νεοπροσλαμβανομένου (σε άλλες εποχές βέβαια) και μόνο requirement να είναι μικρό για να χωράει σε μια γωνιά όλη τη βδομάδα , αλλά να ανοίγει και να γίνεται τεράστιο για  να μπορεί να κάτσει η παρέα στις Κυριακάτικες μαζώξεις. Βλέπετε,  οι μόνοι που έμεναν σε δικό τους σπίτι και όχι στο πατρικό τότε, είμασταν εμείς. Για τόσο παλιά μιλάμε!

Από τότε πέρασαν πάνω από 15 χρόνια, και το τραπέζι αυτό μας ακολούθησε σε όλες μετακομίσεις που κάναμε, είδε το πέρασμα από την εργένικη στην οικογενειακή ζωη,  φιλοξένησε όλα μου τα καλλιτεχνικά πειράματα , έχει κάνει κατά καιρούς χρέη αλλαξιέρας, γραφείου, πάγκου για μαστορέματα κλπ κλπ

Βλέπετε ,λοιπόν, αυτό το τραπέζι, δεν είναι το φθηνότερο neoset τραπέζι που είχαμε βρει στα τέλη της δεκαετίας του 90, όπως ισχυρίστηκε ο άντρας μου, αλλά ένα τραπέζι με ιστορία. Εεεεε? Αυτά του είπα αφού έλεγε ότι καλό θα ήταν να το πετάγαμε, γιατί η επίστρωση είχε σπάσει σημεία σημεία και φαινόταν το MDF, και γιατί είχε βαρεθεί να το βλέπει. Βέβαια, όλα αυτά τα σκέφτηκε μόλις του ανακοίνωσα ότι αποφάσισα να το μεταμορφώσω με ακρυλικά. Μάλλον δεν ήθελε να το πειράξω....

Βέβαια μετά άλλαξε γνώμη!

Κάποια στιγμή το χειμώνα, αγόρασα ύφασμα και έντυσα τις καρέκλες -  γιατί το δικό τους ήταν πια πέραν καθαρισμού. Ωραίο vintage ύφασμα, αλλά το όλο σύνολο παρέμενε φτωχό. Δεν έχω φωτογραφία να σας δείξω τώρα και ξέχασα να πάρω πριν ξεκινήσω το project, αλλά θα πάρετε μια ιδέα. Να ο Τζερυ που έχει κλέψει ένα άδειο μπουκάλι και στέκεται δίπλα στο τραπέζι. Δεν λέει και πολλά, ε? Το τραπέζι εννοώ, όχι ο σκύλος!

Όλη η δουλειά έγινε με τα Chalky Finish. Αυτό, που η επιφάνεια που θα βάψουν δεν θέλει προετοιμασία, με έχει σώσει. Πρώτα πέρασα με πινέλο τις καρέκλες καφέ σκούρο (rustic), σημεία σημεία για να αποκτήσει το χρώμα λίγο ενδιαφέρον.

Μετά, ένα χέρι με πινέλο σε λευκό (everlasting) , και ένα χέρι με ρολό για να στρώσει το τελευταίο στρώμα ομοιόμορφα.

Και ένα χέρι βερνίκι πολυουρεθάνης (velvet ) και έτοιμες!

Την ίδια τακτική ακολούθησα με τα πόδια του τραπεζιού. Το πάνω μέρος όμως το ήθελα πραγματικό rustic. Εδώ δεν έβαλα καθόλου ρολό - όλα με το πινέλο. Το πρώτο στρώμα ήταν chalky finish rustic. Το πινέλο φορτωμένο χρώμα και να αδειάζει τελείως πάνω στο τραπέζι. Οι πινελιές όλες προς την ίδια κατεύθυνση. 

Το δεύτερο στρώμα πάλι με το ίδιο χρώμα και την ίδια τεχνική για να βαθύνει τις σκιάσεις. Και για το τελευταίο layer, έκανα ένα glaze με traditions raw umber. Τα traditions είναι artist's quality ακρυλικά, οπότε λίγο χρώμα (περίπου το 1/3 της συσκευασίας), έφτασε για όλο το τραπέζι. Τώρα φαίνεται  σαν παλιό ξύλο. Καλά παλιό είναι ούτως ή άλλως, αλλά καταλάβατε τι εννοώ! 

Στο τραπέζι επειδή είναι βαριάς καταπόνησης, πέρασα τρία χέρια βερνίκι. Πάντως να πω ότι αφού πέρασα το τελευταίο χέρι, περίπου 2-3 ώρες μετά, το βλαστάρι μου έπαιξε jenga πάνω του. Μόλις την πήρα είδηση τρελάθηκα, αλλά ευτυχώς το βερνίκι δεν είχε ούτε γρατσουνιά, οπότε ίσως τα τρία χέρια να ήταν υπερβολή. Τυχερή ήταν,  γιατί θα είχαμε δράματα!

 Αν προλάβω αυτό το μήνα, θα πιάσω και την κουζίνα. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι με μυρίστηκαν που γύρισα και με βλέπω να μη σηκώνω κεφάλι από το τεζάκι μου.

Φιλιά πολλά

Bathroom makeover

Δεν ξέρω αν παθαίνετε κι εσείς τα ίδια, αλλά εγώ όταν γυρνάω από διακοπές, θέλω να αλλάξω το χώρο μου. Φταίει το ότι είμαι ξεκούραστη, φταίει το ότι έχω διάθεση ανανέωσης, φταίει ότι δεν έχω μπει ακόμα σε ρυθμούς δουλειάς, δεν ξέρω. Το γεγονός είναι ότι κάθε Αύγουστο, ανανεώνω το χώρο μου. Πέρσι έφτιαξα το studio - φέτος τα σχέδια μου είναι πιο μεγαλοεπίβολα. Για μεγάλη ανησυχία των υπολοίπων της οικογένειας, αποφάσισα να επιτεθώ στα έπιπλα.

Από τότε που ήρθαμε σε αυτό το σπίτι, εδώ και 6 χρόνια, δεν έχω πειράξει σχεδόν τίποτα, γιατί είχα πάντα την αίσθηση του προσωρινού. Ήταν μια λύση ανάγκης, που δεν μου άρεσε καθόλου - στην πραγματικότητα έμενα στο ενοίκιο δεκα χρόνια για να μην έρθω εδώ. Όμως, η ζωή πάντα γελάει με τα σχέδια μας και τα ultimatums που πρεσβεύουμε, οπότε όχι μόνο είμαι τόσα χρόνια εδώ, αλλά και το παιδί μου που εδώ μεγάλωσε, έχει πολιτογραφηθεί "παιδί απ' το Μπραχάμι" (η κατασκηνωτική κραυγή τους, ήταν μια σφαλιάρα για μενα, που με επανέφερε στην πραγματικότητα)

Να μη σας ζαλίζω άλλο με τα προσωπικά μου. Αυτό που από την αρχή μου κάθισε πολύ άσχημα στο σπίτι αυτό, ήταν το μπάνιο. Ωραίος και μεγάλος χώρος, αλλά το έπιπλο....... Δες τε εδω.

Απαίσιο στην όψη και μελαμίνη σαν υλικό - γεγονός που το κάνει πρακτικά αδύνατο να βαφτεί. Επειδή είχα δοκιμάσει τα chalky finish  στα φοβερά τραπεζάκια του ΙΚΕΑ , με πολύ καλά αποτελέσματα, -δείτε το tutorial που έφτιαξα για το Scraps n Pieces Challenge Blog-, αποφάσισα να τα δοκιμάσω και στη μελαμίνη. Στη χειρότερη, όπως είπα και στον άντρα μου, θα πάρουμε απλά ένα καινούργιο έπιπλο. Χειρότερο αποκλείεται να είναι.

 Ξεκίνησα περνώντας ένα στρώμα stain blocker. Το έβαλα γιατί δεν είχα σπίτι βελατούρα, αλλά ευλόγησα τα γένια μου πολλές φορές, αφού κόλλησε άψογα στην μελαμίνη, δεν επηρέασε καθόλου τα χρώματα αφού είναι διάφανο, και έκανα και τα brush strokes που ήθελα. Μετά πέρασα ένα χέρι treasure, με πινέλο, φροντίζοντας να φαίνονται οι πινελιές.

Στη συνέχεια αραίωσα το treasure , με ίση δόση vintage και λίγο delicate, για να μου δώσει την απόχρωση του οξειδωμένου χαλκού για να κάνω την παλαίωση. Και μετά το παλαίωσα όλο το έπιπλο με κερί σε σκούρο καφέ . 

Το κερί είναι που δίνει αυτό το παιχνίδισμα και την αίσθηση του παλιού. Θέλει πολύ καλό δούλεμα για να πιάσει ομοιόμορφα μέσα στο χρώμα. Τα συγκεκριμένα κεριά της deco art, δεν είναι σαν αυτά που ξέραμε έως τώρα. Είναι ρευστά, δουλεύονται πανεύκολα με στρογγυλό πινέλο, και δεν κινδυνεύετε να μην απλωθούν σωστά, όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος με τα κανονικά κεριά επίπλων- που οι ερασιτέχνες τα απέφευγαν,  μια και  ήθελαν δεξιοτεχνία και εμπειρία για να φτάσεις σε  αποτέλεσμα που να βλέπεται.

Αν παράσετε το έπιπλο με κερί, ακνονικά δεν θέλει βερνίκι, αλλά μην ξεχνάτε ότι το δικό μου δεν είναι ξύλο από κάτω να "ρουφήξει" το κερί αλλά μελαμίνη. Ετσι χρησιμοποίησα το κερί μόνο για το χρώμα και επειδή είναι μπάνιο, πέρασα και τρία χέρια βερνίκι. Εγώ προτιμώ το velvet , γιατί μου αρέσει η αίσθηση του στην αφή, αλλά και το κανονικό να πάρετε, την ίδια δουλειά κάνει. Το καλό με τα βερνίκια αυτά είναι ότι εκτός από σφραγιση των πόρων, δημιουργούν και ένα διάφανο φιλμ πολυουρεθάνης (που όμως δεν φαίνεται καθόλου για να χαλάσει το look του φτιάξατε), που προστατεύει εντελώς το χρώμα, από όλα:  λιπαρότητα, νερό, παιδικά χέρια κλπ κλπ.

Μετά από όλα αυτά, τα οποία σύνολο μου πήραν κανένα τετράωρο, το αποτέλεσμα είναι αυτό. Άλλαξα και τα πομολάκια σε κάτι πιο vintage, για να γίνει λίγο πιο classy. Τώρα θέλω μια καινούργια κουρτίνα και μερικές λεπτομέρειες και το μπάνιο μου έγινε ανθρώπινο. Ακόμα και ο άντρας μου πήρε βαθιά ανάσα, που από την ώρα που του ανακοίνωσα τα σχέδια μου, έτρωγε τα νύχια του, αφού ήταν σχεδόν σίγουρος ότι στο τέλος θα πήγαινα για άλλο έπιπλο

\

Να σας πω ότι για όλα αυτά τα χέρια, χρησιμοποίησα περίπου το 1/3 και λιγότερο από την κάθε συσκευασία, οπότε λέω να βάψω και μερικά συμπληρωματικά διακοσμητικά, να ταιριάζουν ακριβώς με το μπάνιο μου.

Θα σας τα δείξω όλα σε μερικές μέρες. 

Φιλιά και να περνάτε καλά

Μυρτώ

Curio box or distress ink storage

Όλα ξεκίνησαν από τη φίλη μου την Αλίκη, το "ψαχτήρι" της παρέας, που βρήκε στο Pinterest, αυτή την πολύ όμορφη μεταμόρφωση, μιας απλής συρταριέρας από MDF

Προχθές το βράδυ, λοιπόν, ξεκίνησα να μεταμορφώσω αυτή την ξύλινη συρταριέρα, σύμφωνα με την αποπάνω φωτογραφία για να το φτιάξω δείγμα για το μάθημα που μου ζήτησε η φιλενάδα μου. Είχα στο μυαλό μου, μετά  να βγάλω τα συρταράκια και να τα κάνω μολυβοθήκες και να χρησιμοποιήσω τα άδεια κουτάκια σαν θέση για τα distress inks μου, αφού  το κάθε κουτάκι χωράει 6 distress. 

                                   

Όσο πέρναγα το primer,  σκεφτόμουνα ότι την από πάνω τεχνική την έχω κάνει πολλές φορές. Αφού ούτως ή άλλως θα πέρναγα το warm white από πάνω και δεν θα φαινόταν πολλά πολλά, δεν θα πείραζε να παίξω λίγο στην αρχή. Προσέξτε, ακόμα ήμουν πολύ πειθαρχημένη, γιατί το είχα υποσχεθεί στη φιλενάδα μου , ότι το από πάνω θα φτιάχναμε, και ξέρω ότι τα δικά της γούστα είναι clean and simple.

Και μετά ξεχάστηκα με τα χρώματα,  και layer στο layer, βγήκε αυτό 

Και σαν να μην έφτανε αυτό, σκέφτηκα, ότι μια συρταριέρα καλή είναι, αλλά δύο είναι ακόμα καλύτερες! Οπότε κόλλησα άλλη μια από πάνω. Και το ένα έφερε το άλλο, και μετά δεν μου πήγαινε το χέρι να περάσω το warm white, αλλά τρωγόμουνα να του βάλω κανένα μεταλλικό στοιχείο. Και βγήκε αυτό

Και τρεις μολυβοθήκες, από τα συρταράκια που αφαίρεσα

Και τώρα, μου φαίνεται ότι πάλι δεν έχω θήκη για τα distress, αφού φαντάζομαι το κάθε κουτάκι σαν μια σκηνή από Curiosity box. Αφήστε που τελικά δεν έφτιαξα και αυτό που μου ζήτησε η φιλενάδα μου. 

Όμως είχα καιρό να φτιάξω κάτι χωρίς να είναι παραγγελία (καλά κάνω ότι δεν σας ακούω, ότι κι αυτό παραγγελία ήτανε) και το ευχαριστήθηκα πολύ. Ακούω ψήφους. Να το κάνω θήκη για distress ή Curiosity box? Και το μάθημα? Να το δείξω έτσι ή να κάνω αυτό που μου ζήτησαν? Είδατε διλήμματα που έχει η ζωή!!!!!

Emboidery hoop project- Orb tutorial

Γειά σου μπλογκοπαρέα.

Επιτέλους στρώθηκα να σας κάνω το tutorial για το πώς έφτιαξα τα orbs που έχω στο studio μου. Ξέρω, σας το εχω υποσχεθεί πάνω από μήνα, αλλά τον τελευταίο καιρό η ζωή καλπάζει και δεν προλαβαίνω τίποτα από ότι υπόσχομαι. Οπότε απλά σταμάτησα να υπόσχομαι και κάνω ότι προλαβαίνω!

Λοιπόν, κάπου στο pinterest είχε πάρει το μάτι μου κάτι απίθανα πανάκριβα orbs από το Barnes and Nobles (πάντα ζηλεύω τα πράγματα τους, απλά είναι απλησίαστα ). Όταν, λοιπόν έπεσαν στα χέρια μου τα καινούργια stains της deco art, αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα τους. 

Όλο το project χρειάζεται τελάρα για κέντημα, κάποιο stain, βίδες ή διπλόκαρφα και ένα τρυπανάκι (κάνει και χειρός).

Εννοείται ότι όχι μόνο δεν είχα τελάρα για κέντημα, αλλά δεν είχα ιδέα ότι σε κάθε συσκευασία εχει 2 (το εξωτερικό και το εσωτερικό) και έτσι πήρα πολλά. Εσείς χρειάζεστε 2 από το κάθε μέγεθος που θα διαλέξετε.

Περνάτε με ένα πινελάκι το κάθε τελάρο με το stain, για να του δώσετε αυτή την όψη του παλιού ξύλου. Εγώ χρησιμοποίησα την καρυδιά (walnut), αλλά τα stains της deco art, βγαίνουν επίσης σε δρυ (oak) και σφεντάμι (maple)

Αφού στέγνωσαν, χρησιμοποιώντας το σφιγκτήρα που ήδη έχουν, έβαλα το ένα τελάρο μέσα στο άλλο.

Έτσι έφτιαξα το σκελετό μου. Μετά έβαλα και τα άλλα δύο κομμάτια όπως τα ήθελα, και στα σημεία τομής έκανα τρύπες με το τρυπανάκι μου και τα σταθεροποίησα με βίδες . 

Μπορείτε να βάλετε και διπλόκαρφα, αλλά εγώ δεν είχα αρκετά, και φυσικά δεν περίμενα την άλλη μέρα να πάω για ψώνια!!

Και είναι έτοιμο. Τόσο απλά.

Το όλο project, μαζί με την αλυσίδα και το γάντζο  με τα οποία τα κρέμασα, μου στοίχισε 17 ευρώ, ενώ η τιμή  του ενός στο κατάστημα ήταν πάνω από 40 δολλάρια. Not bad , ε?

Ελπίζω να σας εμπνεύσει το εύκολο αυτό project και να το δοκιμάσετε κι εσείς. Εγώ πάντως , με την ευκαιρία του νέου studio, κατάλαβα ότι το home decor δεν θέλει τρελλά λεφτά. Θέλει όρεξη και κέφι!