Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Bookfolding and an interview!

Through ETSY, I have met all types of interesting people. And I am not only talking about Etsy sellers- although most of them are  truly creative minds and interesting people-but for ETSY clients as well! You know, when you want to know personal details, such as  loves and fears, hopes and traumas, lifechanging events  and plans for the future  of an individual,  in order to create your art, it is only natural that from a point onwards, that  you are considered and feel something like  an old aquaintance, a friend, and of course, a trusted person. This is what I love about ETSY. The personal involvement, the new friends, the communication and of course the art that is produced throughout the market place.

One of these interesting people I am talking about, is the author Ranay James. Her story is one of a woman of our times. Highly succesful corporate executive, who stepped away to find a meaning in her life! She moved to  a ranch in Texas and decided to make a living from her passion and write fantasy novels! Ok ! I am sure that since you read  the "writer" word, you had already guessed, that Ranay is a fantasy writer!

Anyway, you can find her McKinnon series at amazon, where you can download your first book for free! The McKinnon The Beginning: Book 1 - Part 1:http://amzn.to/1VNlnjk

I have folded two books for her May/June newsletter giveaways, with two words that I believe that summarize everyones life! And yes YOU can be one of the lucky winners if you subscribe here

Aaand  by getting the newsletter, you can also read my interview. Ranay split it in two parts - the first  for her May and the second for her June newsletter! You can find the link of her May newsletter here!

Excerpt from the newsletter:

Tell us a little about your background with the art of bookbinding? When did you get started? Have you had any formal training or education in bookbinding or has it all been on the job training? What kinds of things have you done / experiences have you had in the craft of bookbinding that our audience of book lovers might find interesting? How did you decide being a bookbinder was the career choice for you?

I was born in 1972 in Greece, so I was lucky to grow up playing outside with friends, without TV, computers and the internet. Back then, books were our “window” to the world. My mom kept a huge library at home and we were allowed to visit the local library once a week to borrow new titles. I was always a bookworm. Mom always said that I only wished for books as presents. I love that my daughter is exactly the same, nowadays! I was always enchanted by books, not only by their stories but also by their editions. We had some great publishers in Greece, and even the most common title, were hard covered, with good quality paper, beautiful illustrations and was a great addition to any library at a very affordable price. I was really shocked, two decades later, when I encountered the “mass market paperback” concept, during my postgraduate studies in Scotland. While in Scotland, I discovered art journaling. I always kept a diary, but for art journaling, I needed a good watercolor journal. I tried several popular journals, but either the paper was not good enough or the spine was not strong – I was not happy with any of them. My studies were in Computer Science, but our University had several arts and crafts workshops and clubs, that students could participate. As soon as I was informed that a new bookbinding workshop was planned, I signed for it. And then I was hooked! After university, I returned to Greece and worked at the family business (a clothing retail company) for ten years. Every time there was a bookbinding class offered in my area, I was the first attendee. I was bookbinding as a hobby always exploring new concepts, ideas, and methods. I was making journals for myself, for family and friends, for friends of their friends who liked my journals or for the pure joy of giving life and character to some simple pieces of paper. When the economic crisis knocked our country, and the family business started to decline, I decided that this was my chance to make a living from something I really love – my journals!

What is the most amazing project that you have completed?

Some years ago, during a visit at the Warwick Castle, I was impressed by a collection of municipality tomes from the middle of the 18th century. These books were the town records, hand-written by scribes, whose penmanship alone was worth seeing. But what was really amazing, was the fact that they were about 3/4 of a meter tall, weighed more than 3 kg and were STILL functional after two centuries of hard use! We are talking about books made before the modern glues were invented! I was dying to make such a big tome! So when an Australian tattoo artist asked for a huge book to draw his tattoo designs, I grabbed the chance! The book weighed more than 5.5 kg and for its binding I used more than 13 meters of linen thread! You can see this projectm here.

What is the strangest project that you have completed?

The strangest project I did, I am not allowed to show, according to the request of its owner. What I can tell you though is, that this journal is going to be kept in a vault for 350 years and then be given to the female descendant of my client at the time. For this project, I investigated the paper mills of Europe, and found out that the St Cuthbert Mill has a paper which guarantees that will be imperishable for 500 years!

To be continued...

Aren't you curious now? What else, have I shared?

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Βιβλίο ευχών γάμου - ολίγον βιαστικό!

Κι επειδή έχω καιρό να σας βάλω βιβλίο μου, θα σας δείξω ένα που έφτιαξα σε συνεργασία με την νύφη.

Η κοπέλα με πήρε τηλέφωνο μήνες πριν, να με ρωτήσει για ένα βιβλίο που ήθελε να φτιάξει. Αλλά ξέρετε πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή, καταφέραμε να συναντηθούμε ακριβώς δύο μέρες πριν από το γάμο - βάφτιση!

Οποιαδήποτε άλλη νύφη, θα είχε τρελαθεί τελείως, αλλά η Μαίρη ψυχραιμότατη, σε δύο μέρες κανόνισε όλες τις εκκρεμότητες: catering, βιβλίο, στολισμό.... τα πάντα! 

Και να πεις ότι είναι άνθρωπος που τα παρατάει όλα στην τύχη του? Μόνο αυτή την εντύπωση δεν μου έδωσε, αφού είδα κατάπληκτη φωτογραφίες από μπομπονιέρες, λαμπάδες κλπ που είχε φτιάξει με τα χεράκια της! Αυτό βάρυνε στην απόφαση μου να πω και το ναι, γιατί ξέρετε ότι βιβλίο σε δύο μέρες δεν φτιάχνω, πόσο μάλλον αν το εξώφυλλο είναι ήδη φιλοτεχνημενο και δεν αλλάζει με τίποτα!

Ω ναι το εξώφυλλο ήταν αυτό που καθυστέρησε τόσο πολύ το κορίτσι, όχι τόσο να το σχεδιάσει, αλλά να κάνει την εκτύπωση πάνω σε MDF όπως την ήθελε! Έδεσα λοιπόν ένα codex και voila !

 Ευτυχώς το book block ήταν έτοιμο για άλλη δουλειά που τώρα θα καθυστερήσει, αλλά μόνο εμείς σαν λαός θα τρέχαμε 2 μέρες πριν το γάμο να φτιάξουμε το βιβλίο. Η κοπέλα από την Αμερική που το έχει ζητήσει παντρεύεται σε 18 μήνες!!!!!!!

Και να σας πω και το καλύτερο? Η Μαίρη ήρθε η ίδια να το πάρει 4 ώρες πριν το γάμο, χαλαρή, με το τζηνάκι της και χωρίς κανένα άγχος για νύχια, κομμώτριες κλπ κλπ. Ε λοιπόν , την παραδέχομαι!

Κορίτσι μου να είσαι πάντα έτσι χαλαρή, χαρούμενη και ευτυχισμένη!

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Φτιάχνω χειροποίητο - Πώς κοστολογώ τις δημιουργίες μου? Μέρος 1

Μια από τις συνεχείς ερωτήσεις που δέχομαι, είναι πώς βγάζω τα κοστολόγια μου. Πώς ξέρω αν κάτι είναι ακριβό, φθηνό ή απλά ασύμφορο.

Αυτό είναι πάλι ένα από τα πράγματα που δεν απαντιέται άμεσα. Φόρμουλες θα βρείτε στο διαδίκτυο με τους τόνους. Οι περισσότερες βασίζονται στον τύπο που μαθαίναμε στο  Introduction to Business - το πρώτο πρώτο εισαγωγικό course για business. Γενικά ακούγεται απλός και πάει κάπως έτσι

Τιμή Χονδρικής = Κόστος προϊόντος x 2
Τιμή Λιανικής  = Τιμή χονδρικής  x 2

Εμένα αυτός ο τύπος δεν μου αρέσει καθόλου μα καθόλου, αλλά πάμε να δούμε πώς υπολογίζουμε το κόστος μας και μετά θα σας πω έναν λίγο καλύτερο.

Όλο το παιχνίδι γίνεται για να βρούμε το πραγματικό κόστος του κάθε προϊόντος. Και για να γίνει αυτό, χρειαζόμαστε αρκετούς υπολογισμούς. Πολλοί  crafters, όταν κοστολογούν το προϊόν τους, ξεχνάνε βασικούς παράγοντες, και ενώ νομίζουν ότι πούλησαν κάτι με κέρδος, στην πραγματικότητα, η τιμή δεν εμπεριέχει ούτε το κόστος.

Λοιπόν, το βασικό κόστος στο χειροποίητο, είναι η ώρα που ασχολείστε για να φτιάξετε κάτι. Αυτό είναι η εργατοώρα σας - η αμοιβή σας δηλαδή για όλη τη δουλειά που κάνετε.  Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην αγορά εργασίας, η αμοιβή σας θα κυμανθεί ανάλογα με το επίπεδο σας. Αν δηλαδή μόλις ξεκινήσατε, η ώρα σας θα χρεωθεί πολύ λιγότερο από το αν είστε expert σε αυτό που φτιάχνετε. Προσδιορίστε , λοιπόν για αρχή, πόσο κοστίζει η ώρα σας. Και σημειώστε πόση ώρα σας παίρνει η κατασκευή σας. Και ο σχεδιασμός, και τα prototypes και η actual κατασκευή. Αν φτιάχνετε πολλές φορές το ίδιο προϊόν το κόστος του σχεδιασμού και των πρωτοτύπων, επιμερίζεται στα κομμάτια που θα παράγετε. Το κόστος της ίδιας της κατασκευής δεν επιμερίζεται, αλλά προσπαθήστε να δείτε μήπως μπορείτε να κατασκευάσετε πάνω από ένα κομμάτια ταυτόχρονα.  Τι εννοώ? Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Ένα από τα journals που φτιάχνω χρειάζεται περίπου 2 ώρες για να φτιαχτεί. Αν πχ η ώρα μου κοστίζει 10 ευρώ, μόνο το κόστος του χρόνου μου θα ήταν 20 ευρώ. Όμως, μπορώ να φτιάξω σε 6 ώρες, 10 ίδια journals, οπότε το κόστος ανά journal γίνεται μόνο 6 ευρώ. Μεγάλη διαφορά δεν νομίζετε?

Το επόμενο κομμάτι του κόστους είναι  τα υλικά που χρησιμοποιείτε. Στο σημείο αυτό, να πω ότι αν θέλετε να φτιάξετε το brand σας, φροντίστε να είναι τα καλύτερα που υπάρχουν. Επενδύστε στα υλικά, γιατί εκτός από το ότι θα σας πάνε ένα βήμα παραπάνω τη δημιουργία σας από κάτι που θα δείχνει φθηνότερο, θα μπορέσετε να τα διαφημίσετε και στο κοινό σας, για να καταλάβει ότι αγοράζει κάτι πραγματικά καλό, που έγινε με φροντίδα και αγάπη στη λεπτομέρεια και όχι κάτι που απλά έγινε για να πουληθεί. Από εμπειρία σας λέω, ότι ποτέ μα ποτέ δεν είχα παράπονα για την τιμή ενός journal  όταν το χαρτί που χρησιμοποίησα ήταν πολύ ακριβό. Ίσα ίσα όλες τις φορές εκτιμήθηκε πολύ!

Ένα λάθος που κάνουν οι νέοι crafters (και όχι μόνο), είναι ότι αγοράζουν υλικά για την χαρά της αγοράς! Όταν μετά από καιρό τα ξανά ανακαλύψουν σε κάποιο ντουλάπι και τα χρησιμοποιήσουν, ούτε θυμούνται πόσο τα αγόρασαν, αλλά ούτε και τα συνυπολογίζουν στο κόστος του αντικειμένου, με τη δικαιολογία "αυτό το είχα". Μεγάλο λάθος γιατί έτσι το κοστολόγιο σας είναι εντελώς πλασματικό!

Επίσης ένα άλλο κοινό λάθος, όσον αφορά τα υλικά, είναι ότι πρέπει να κοστολογήσουμε και την "φύρα", δηλ το υλικό που πετιέται κατά την κατασκευή ή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με άλλον τρόπο. Ερχόμενη πάλι στο παράδειγμα του journal μου, το μέγεθος που κόβω τις σελίδες είναι μελετημένο, ώστε να μην αφήνει κομματάκια χαρτί που δεν χρησιμοποιούνται. Λίγα εκατοστά αν αλλάξω, το κόστος του χαρτιού, θα ανεβεί δραματικά!

Πάρτε , λοιπόν, ένα χαρτί και σημειώστε όλα όσα χρησιμοποιείτε στην κάθε κατασκευή. Από την κόλλα , μέχρι το glitter και την πινέζα!

Νομίζετε ότι τελειώσαμε? Όχι φυσικά! Τώρα φτάνουμε στο μέρος που παραδοσιακά όλοι το παρακάμπτουμε. Και αυτό είναι ο τομέας γενικά έξοδα. Μείνετε μαζί μου και θα το εξερευνήσουμε την επόμενη φορά!

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Andy Skinner Workshops at Scarpsnpieces.gr

Many years ago, when I was experimenting with arts and crafts,  the only thing I was sure of , was that I loved to create. I had not picked any craft yet - I was experimenting,  as every newbie do.  I was lucky to be introduced to Dina Wakley early enough, and she helped me understand a bit of the  "whats" and "hows" of acrylic paint.  Back then, she was new to teaching - in fact the course I had was her first online course - and not the well known designer she is today! She introduced me to art journaling and made me realise that what I wanted to do was invoving paint. She was using color, as I had never seen before and I was very happy to learn from her!

I was taking one course after the other, as this new art world was an apocalypse for the geek I was until then! One or two years later,  I "discovered" a man - an Englishman - who was with one foot on pottery and the other on timeworn techniques with acrylics. He was not yet a star, but what he could do with paint left me speechles! I registered at  his own first online course and was hooked! Back then he had a bad camera, the video quality was poor, he was documenting in pdf what he was trying to show on screen BUUT he was a great teacher and what was presenting was one of its kind! You see, now mixed media and antiquing and all this stuff is common practice. When he was making his first online course, it was a novelty!  

This man was Mr Andy Skinner and since then, I have participated in every online course he offered. He raised the  art bar so much, that I was so intimidated (don't laugh - I was),  that I have  never sent him my class work on time! Once, he published something I had made as class delegate, and I was dancing a happy dance!

This year I was lucky to meet the legent in person and have him teach two workshops at my studio! What I have to say is that the man is not only a great teacher, but he is a great person as well! He laughs, he talks, he drinks, he jokes, he shares stories - he is really down to earth and all his success is something natural for him. 

His classes were amazing and  we had a really great time together! You can see how happy I am!

and everybody else as well!

In fact, I liked him so much,  I folded a book for him with more than a 1000 pages!

Do you want to see my class work? I am not intimidated anymore!


Have fun and create a lot!

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Ο μικρός Πρίγκηπας

Δεν ξέρω από τι συστατικά αποτελούνται τα όνειρα - δεν το έχω ψάξει ποτέ! Μια και είμαι άνθρωπος της επιστήμης και των επιστημονικών εξηγήσεων, αυτό που πάντα πίστευα είναι ότι αποτελούνται από αυτό που σε απασχολεί εκείνο τον καιρό, αλλά δεν το αφήνεις να βγει στην επιφάνεια. Όταν το σώμα και μυαλό χαλαρώνουν , στον μικρό καθημερινό μας  θάνατο τον ύπνο, όλα αυτά τα θαμμένα το σκάνε και βγαίνουν στην επιφάνεια.

Βέβαια, δεν μπορώ να πω ότι δεν πιστεύω καθόλου τα προφητικά όνειρα της μαμάς μου. Μη φανταστείτε τίποτα τρελά πράγματα- κάθε φορά το ίδιο βλέπει. Νερό και χελωνάκια που προσπαθούν να βγουν στην όχθη. Όλα έχουν σημασία. Πόσα χελωνάκια, τι μέγεθος, τι χρώμα έχει το νερό, αν βγηκαν γρήγορα ή οχι - τα πάντα! Καμια φορά το νερό είναι μαύρο και κάποιο χελωνάκι δεν τα καταφέρνει (ευτυχώς σπανια), αλλά κάθε φορά που βλέπει το όνειρο, η οικογένεια περνάει μια τρικυμία. Αν όμως τα χελωνάκια έχουν επιβιώσει, την περνάμε με λίγη παραπάνω αισιοδοξία, αφού θα έχει αίσιο τέλος κάποια στιγμή.....

Καλά, θα μου πείτε, εσύ μας είπες ότι είσαι των επιστημονικών εξηγήσεων και είσαι λίγο καλύτερα από χαρτορίχτρα. Θα σας ανταπαντήσω, ότι δεν ξέρω ούτε τι ζώδιο είμαι, αλλά αυτές οι οικογενειακές παραδόσεις έχουν τελικά βαθιές ρίζες. Μπορεί να έχουν καλλιεργηθεί και λίγο (εως πολύ ), αλλά τελικά είναι η κληρονομιά του καθενός και σύμφωνα με αυτήν βαδίζει στη ζωή.

Τες πα, εγώ γενικά βλέπω χαρούμενα όνειρα. Αφήστε που όσο μεγαλώνω βλέπω όλο και λιγότερα, γιατί πέφτω ξερή όταν τελικά κοιμάμαι. Έχω κι εγώ, όπως όλοι,  κάποια ειδικά όνειρα που επαναλαμβάνονται μέσα στα χρόνια, αλλά έχουμε γίνει πια φίλοι και δεν με φοβίζουν. 

Δεν συμβαίνει το ίδιο όμως και με την κόρη μου. Ζει τους φόβους και τις στεναχώριες της πολύ ζωντανά στον ύπνο της. Καμιά φορά και τις χαρές της, και τότε τη βλέπεις να κοιμάται με ένα τρομερό χαμόγελο και μια έκφραση πληρότητας. Φοβερούς εφιάλτες, δεν έβλεπε ποτέ, αλλά από τότε που χάσαμε τον παππού της πέρσι το Μάιο, τα κακά όνειρα της κάνουν που και που καμιά επίσκεψη. Τα περισσότερα (τουλάχιστον από αυτά που θυμάται) έχουν να κάνουν με τον παππού , που κάτι παθαίνει και δεν μπορεί να τον βοηθήσει ή να την βοηθήσει αντίστοιχα . Μη νομίζετε ότι μου τα λέει και όλα. Φοβάται ότι θα στεναχωρηθώ αν μου τα πει γιατί θα θυμηθώ τον πατέρα μου,  με την αφέλεια εκείνη των παιδιών που προσπαθούν να προστατέψουν τον ενήλικα.

Και φυσικά κι εγώ κάνω ότι όλες οι μανάδες του κόσμου. Την αγκαλιάζω και της λέω όνειρο ήτανε... Μια μέρα όμως είχα μια έμπνευση. Εκεί που μου διηγιόταν μια φοβερή ιστορία ονείρου, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, της λέω "Γιατί δεν τα γράφεις?" . Γιατί κάθε τι γραμμένο, σκέφτηκε η μάνα, χάνει την τρομακτική και αυθαίρετη μορφή του, φιλτράρεται, και μπαίνει στη σωστή του διάσταση.

Ενθουσιασμός ακολούθησε από τη μικρή, που ζήταγε κάθε μέρα το dream journal της. Και μάλιστα, μια και είχαμε δει πρόσφατα και τον Μικρό Πρίγκηπα (πολύ καλή ταινία - σας την συστήνω), έδωσε παραγγελιά το journal της να έχει απέξω το μικρό Πρίγκηπα.

Και επειδή η ζωή θέλει μεράκι, το έφτιαξα κι εγώ, κομπλέ ,  με χαρούμενο κλείσιμο και σελιδοδείκτη, και από τότε φιγουράρει στο κομοδίνο της, μαζί με τα βιβλία που διαβάζει εκείνο τον καιρό.

Και να σας πω το καλύτερο? Από τότε που το φτιάξαμε, τα κακά όνειρα φαίνεται να μας παρακάμπτουν. Μόνο καλά γεμίζουν τις σελίδες του journal! Τα άγχη της ακόμα τα έχει, αλλά έχασαν την δύναμη τους και μεταμορφώθηκαν σε ωραίες ιστορίες, με αρχή , μέση και τέλος!

Και για τους βιβλιοδέτες αναγνώστες μου, είναι journal με σκληρό εξώφυλλο, δεμένο με  french link stitch. Για το κλείσιμο, έδεσα κορδέλα με συρμάτινο τελείωμα πάνω σε ένα μεταλλικό μανταλάκι, το οποίο έντυσα με χαρτί scrapbooking. Όταν θέλει η μικρή να το ανοίξει, απλά τραβάει την κορδέλα από την πίσω μεριά και βγάζει το μανταλάκι. Τις υπόλοιπες ώρες, είναι κλειστό και ασφαλισμένο!

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Φτιάχνω χειροποίητο - Ναι αλλά τι?

Είδα από την προηγούμενη μου ανάρτηση ότι τα σχόλια σας κινούνται γύρω από το πόσο νόμιμο/παράνομο είναι το να πουλάς χειροποίητο, και το πώς να κάνεις έναρξη στην εφορία με τόσο λίγο εισόδημα. Δυστυχώς σε αυτό δεν έχω απάντηση άλλη, πέραν του ότι αν θέλεις να κάνεις το χόμπι σου δουλειά, πρέπει να στοχεύσεις σε εισόδημα που να ανταποκρίνεται σε δουλειά και όχι σε χαρτζιλίκι.

Νομίζω όμως ότι ξεκινάμε ανάποδα. Πριν φτάσουμε να κάνουμε έναρξη επαγγέλματος, πρέπει να έχουμε επάγγελμα. Πρέπει δηλαδή να έχουμε περάσει από το στάδιο του "πουλάω στους συγγενείς μου για χαρτζιλίκι" και να έχουμε αποφασίσει ότι αυτό που έχουμε σκοπό να κάνουμε μπορεί να μας αποφέρει κάποιο ικανοποιητικό εισόδημα. Αυτό σημαίνει για εμένα το "κάνω το χόμπι μου δουλειά". Από τη δουλειά πρέπει να μπορείς να ζεις άλλωστε.

Πρέπει λοιπόν να κάνετε πρώτα την έρευνά σας. Και η έρευνα αυτή να είναι βαθιά και να καλύπτει όσο περισσότερα πεδία γίνεται. Το πιο βασικό είναι να δείτε αν αυτό που φτιάχνετε μπορεί να πουληθεί. Και αν ναι πού. Και αν ισχύουν τα δύο πρώτα πόσο? Και στη συνέχεια να βάλετε κάτω τους αριθμούς. Δύσκολο? Όχι. Και θα σας βοηθήσει να είστε λίγο πιο σίγουροι για το βήμα που θέλετε να κάνετε.

Ας πάρουμε παράδειγμα κάποια που φτιάχνει χειροποίητες ευχετήριες κάρτες. Μπορεί να πουλήσει στην Ελλάδα ευχετήριες κάρτες? Δύσκολο, το κοινό είναι μικρό. Στην Αγγλία? Πιο εύκολο - εκεί είναι μέσα στην κουλτούρα των Άγγλων. Ααα μάλιστα, μήπως να εξετάσει λοιπόν κάποια διεθνή πλατφόρμα?  Όμως αυτό έχει έξοδα. Η κάθε κάρτα κοστίζει ένα x ποσόν, θέλει y ώρες να φτιαχτεί και επιβαρύνεται με z έξοδα. Υπολογίζει λοιπόν περίπου το κόστος και κοιτάει τις τιμές από κάρτες στην πλατφόρμα που έχει επιλέξει. Είναι τέτοιες που να αφήνουν κέρδος? Αν ναι προχωράει στο επόμενο βήμα της ανάλυσης. Αν όχι θα πρέπει να ψάξει το επόμενο κανάλι πωλήσεων! Στην Ελλάδα λοιπόν. Που μπορεί να τις διαθέσει?  Όπου κάνουν δώρα. Σε καταστήματα, παιδότοπους, χαρτοπωλεία κλπ κλπ . Ααααα, ώρα για βόλτα να δούμε τι παίζει. Μάλλον ούτε εδώ συμφέρει, φτιάχνω όμως και καλό γλυκό του κουταλιού. Μήπως να δω αυτό?

Όταν κάνουμε τη διαδικασία αυτή πολλές φορές σε διαφορετικές κατευθύνσεις, θα έχουμε μια πιο σαφή απάντηση στο ερώτημα του αν μπορούμε να πουλήσουμε τις χειροποίητες δημιουργίες μας. Αν δεν βγαίνουν τα νούμερα, τότε απλά δεν πουλιόνται, όσο ωραίες κι αν είναι.

Όλη αυτή η διαδικασία μπορεί να σας φάει πολύ καιρό. Όμως δείτε τον εαυτό σας σαν επιχειρηματία. Πριν δεσμευτεί σε μια επένδυση, κάνει όλα τα πιθανά σενάρια. Και τα καλά και τα κακά. Γιατί πρέπει να μπορεί να αντιμετωπίσει όλες τις περιπτώσεις και να μην γονατίσει όταν έρθει η κακή αλλά και να μπορεί να αντεπεξέλθει στην καλή.

Ας ξεκινήσουμε , λοιπόν με ένα απλό business plan. Πάρτε χαρτί και μολύβι και απαντήστε στις ακόλουθες ερωτήσεις

1.  Γιατί θέλω να πουλήσω τα προιόντα μου? Ψαχτείτε βαθιά και σκεφτείτε ειλικρινά. Θέλετε να συμπληρώσετε το εισόδημα σας, να ζήσετε από αυτό, να αναγνωριστείτε σαν καλλιτέχνες? Ο καθένας μας έχει τις δικές του απαντήσεις και αυτές θα σας βοηθήσουν πολύ στο να προσδιορίσετε τι θέλετε να κάνετε

2. Τι θα πουλήσω? Προσέξτε! Όχι τι ξέρω να φτιάχνω, αλλά τι αποφασίζω να φτιάξω για να πουλήσω.

3. Ποιό είναι το target  group μου? Φτιάξτε το προφίλ του πιθανού σας αγοραστή. Είναι ο οικολόγος που ψάχνει φυσικά σαπουνάκια, η fashionista που θέλει κοσμήματα μοναδικά, η μαμά που θέλει personalized αντικείμενα για το παιδί της, ο συλλέκτης που αγοράζει τέχνη?

4. Πού θα μπορούν οι πιθανοί αγοραστές μου να με βρουν?  Έρευνα αγοράς! Χρησιμοποιείστε το διαδίκτυο. Αναζητήστε προϊόντα παρόμοια με τα δικά σας και δείτε πού τα πουλάνε. Βρείτε με άλλα λόγια τα κανάλια πώλησης των προϊόντων σας. Bazaars, καταστήματα λιανικής, διαδίκτυο, επιδείξεις σε σπίτια ..... η λίστα είναι ατελείωτη!

5. Πότε χρησιμοποιείται το προιόν μου?  Το "φτιάχνω βιβλία για βάπτιση" που είναι μια ή δύο φορές στη ζωή του κάθε πελάτη, θέλει διαφορετική αντιμετώπιση με το "φτιάχνω κόσμημα" που ο ίδιος πελάτης θα κάνει επαναλαμβανόμενες αγορές.

6. Τι διαφορετικό έχει το δικό μου προιόν από τον ανταγωνισμό? Γιατί κάποιος να αγοράσει το δικό μου βιβλίο? Τι μπορώ να του δώσω διαφορετικό από τους χιλιάδες άλλους που φτιάχνουν? Επώνυμο / ειδικό  χαρτί, μοναδικά εξώφυλλα, καλή τιμή, γρήγορη αποστολή? Σκεφτείτε ποια είναι τα δυνατά σας σημεία, και πού ξεχωρίζετε από όλους τους άλλους, και παίξτε εκεί!

7. Πώς θα προσεγγίσω τον πελάτη μου? Τι μέσα διαθέτω? Είμαι ενεργός blogger? Έχω μεγάλο κύκλο στο FB? Η μαμά μου έχει γνωριμίες και μπορώ να διαθέσω τα προϊόντα μου σε καταστήματα?

Πάρτε χαρτί και μολύβι , λοιπόν, και θα δείτε στο τέλος πόσο πιο ξεκάθαρα θα είναι τα πράγματα για εσάς.

Και αν όλα αυτά σας κάνουν πιο σίγουρες ότι θέλετε να κάνετε το σωστό βήμα, μείνετε συντονισμένες για το επόμενο post

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Τι έκανα με τα πόδια μιας παλιάς Singer.....

Δεν ξέρω αν το υπόγειο σας είναι σαν το δικό μας, αλλά αν έχετε πατρικό σπίτι που μάλιστα έχει φιλοξενήσει πάνω από 2-3 γενιές, είναι σίγουρο ότι κρύβει ξεχασμένους θησαυρούς!

Σε μια επίσκεψη μου στο πατρικό, λοιπόν, κατέβηκα να "ψωνίσω" στο υπόγειο. Και παραμερίζοντας κάτι κουτιά ξεχασμένα από τον καιρό του Νώε, αντίκρισα τα πόδια μιας singer. Τώρα ποιανής γιαγιάς- θείας- προγιαγιάς ήταν αυτά, κανένας δεν ήξερε να μου πει. Την μηχανή από πάνω, την είχε χρόνια ο πατέρας μου σαν διακόσμηση στο μαγαζί . Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μη σας πω. Τα πόδια όμως ήταν σε μια άκρη στο υπόγειο και από πάνω τους είχαν στοιβαχτεί διάφορα πράγματα, που τα έκρυβαν σχεδόν τελείως.

Είμαι σίγουρη ότι ήδη μαντέψατε ότι  αμέσως φώναξα το Χάρη,  και απαίτησα να μεταφέρει αυτό το αριστούργημα στο εργαστήριο μου! Φυσικά την γκρίνια μου την άκουσα: είναι παν βρώμικα, κατασκουριασμένα, θα μου λερώσουν το αυτοκίνητο κλπ. Εγώ όμως, βράχος! Είδε και απόειδε και αποφάσισε ότι και να γκρινιάζει δουλειά δεν γίνεται, οπότε άρχισε να τα ξεθάβει. Τα ανέβασε από το υπόγειο,  προσθέτοντας και το παν-βαρια  στα υπόλοιπα κοσμητικά (χαχα μασιφ σίδερο λέμε - δεν διαλέγω ότι και ότι!) και εκεί τον άφησα να πάρει το λάστιχο και να τα ξεπλύνει λίγο πριν τα βάλει στο αυτοκίνητο.

Ξέχασα να βγάλω φωτο πριν την πρώτη μου επίθεση, αλλά πιστέψτε με ήταν αρκετά χάλια! Μέσα στη σκουριά και τη βρώμα! Αν δείτε το μέσα μέρος από το ποδαράκι της φωτό, θα πάρετε μια ιδέα. Το μόνο που σας λέω είναι ότι το εσωτερικό από το ποδαράκι ήταν στην καλύτερη κατάσταση, γενικά.

Αν ήταν τα μαγαζιά ανοιχτά εκείνη την ώρα, θα είχα πάει για ψώνια. Αλλά ήταν Κυριακή.  Δευτέρα πρωί πρωί ήμουνα έξω από το χρωματοπωλείο. Μου ελειπε το βασικό συστατικό. Hammerite. Αυτό είναι ένα υλικό που το βάζεις απευθείας πάνω στη σκουριά και βάφεις με μια κίνηση. Φυσικά διάλεξα το "σφυρήλατο μέταλλο". Και  μετά από 2 χέρια, τα πόδια ήταν σαν καινούργια!

Και τότε ήρθε η ώρα του παιχνιδιού! Και επειδή ήθελα να φτιάξω τραπέζι, πήγα και αγόρασα και μια ταβλα τραπεζιού, για να μην καθυστερώ. Οσο στεγνώνει το μέταλλο, να παίζω με το ξύλο και τούμπαλιν.

Έστησα το ξύλο πάνω σε δύο τρίποδα και άρχισα την καταστροφή. Αφού το έτριψα λίγο με το τριβείο να είμαι σίγουρη ότι δεν έχει καμιά αγκίδα, του έκανα κατσαβιδιές, χτυπήματα, γρατσουνιές - ότι μπορείτε να φανταστείτε! Αφού κατέβηκε η μικρή να δει τι παλεύω με τα σφυριά και κάνω θόρυβο, και όταν ανέβηκε πληροφόρησε τον πατέρα της ότι έχω τόσα νεύρα που διαλύω ένα ξύλο!

Αφού το χάλασα όσο ήθελα, μετά το πέρασα ένα στρώμα κερί. Ξέρετε αυτό το φοβερό κερί των Chalky Finish. Πρώτο χέρι, λοιπόν, Golden Brown Wax.  Απλό σαν διαδικασία. Με το ειδικό στρογγυλό πινέλο, το δουλεύεις με κυκλικές κινήσεις να το ρουφήξει το ξύλο, και μετά σκουπίζεις το πλεόνασμα. Όσο πιο πολύ το αφήσεις και όσο πιο πολύ το δουλέψεις, τόσο πιο σκούρο γίνεται.

Το άφησα λίγο να στεγνώσει και έπιασα τα πόδια. Για την παλαίωση ακολούθησα μια από τις έτοιμες συνταγές της Deco Art. Τρία μέρη Chalky Finish Primitive  και ένα μέρος Treasure. Το χρώμα που βγήκε ήταν ακριβώς το χρώμα που ήθελα! Τις αναλογίες τις μέτραγα με ένα κουταλάκι του γλυκού. Σας πληροφορώ, ότι μου περίσσεψε και χρώμα και έτρεχα να βρω βαζάκι να μην το πετάξω! Σκεφτόμουνα μήπως να το οξειδώσω λίγο από πάνω με κανένα wash Red Iron Oxide, αλλά δεν το αποφάσισα, γιατί μου άρεσε πολύ ήδη.

Με είχε πιάσει πια λύσσα να το τελειώσω, έτσι έτριψα λίγο τον πάγκο με το τριβείο, και τον πέρασα σημεία σημεία με το σκούρο κερί - το Deep Brown. Και  σε λίγη ώρα ήμουνα έτοιμη. Γιατί το κερί, εκτός από ότι βάφει το ξύλο, λειτουργεί και σαν βερνίκι - δηλ είναι το τελευταίο στρώμα και το ξύλο δεν χρειάζεται άλλη προστασία. Αυτό που σας λέω, όμως, είναι μόνο για αντικείμενα εσωτερικού χώρου. Ότι βγαίνει έξω και ταλαιπωρείται, να βάζετε από πάνω ένα καλό βερνίκι πολυουρεθάνης!

Και αυτό ήταν! Έγινε καταπληκτικό και τώρα στολίζει το εργαστήριο μου!

Σας προτείνω να πάτε για ψώνια στο υπόγειο του πατρικού σας. Είμαι σίγουρη ότι κι εσείς θα ξετρυπώσετε κανένα θησαυρό!