Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Blog hop with a difference

Hello everybody! Welcome to my blog!

I was invited to this blog hop by the most multi-talented Greek crafter Puccarina Ioanna. She is a constant revellation, even to her friends, as she has a wandering spirit and inquisitive mind which is never satisfied with a single craft. She excells in many crafts - practically everything she has decided to spend some time with. Painting, crochet, felt, writing, scrapbooking, cardmaking - name it and you bet that she has left her mark on it!

The purpose of the hop is to share some info about my art process and introduce three other artists, to our artsy neighborhood. Most of my friends have already participated and all the others are on vacation, so I think that I will stop my branch of the hop to me.

1. What am I working on right now?

It has been a hell of a year, as I had attempted to stretch the day to more than 24 hours, with no gain of course. So believe it or not, I am idle this month. The only crafty project I undertook was altering some household items. And that's it. Of course I am updating my journal regularly and make some future plans, but no major artsy projects.


2. How long does it take to create a project?

I usually work very fast. When an idea fills my mind, it controls my whole being and does not let me rest until it is materialised. Even the most time consuming projects, need max two days in my studio. My daughter complains that she is talking to me and I am not listening when I have a project in mind, and this is true. Somehow the whole world shuts down until my vision becomes reality.




3. What are my fave things I love to create with at the moment?

Well, depends on the result I am pursuing. Chalky finish for home decor, inktense and neocolors for art journaling, acrylics for painting and the making of my book covers, wax and oil for encaustic, metal parts for journal decoration........ I have many many favorites and a studio full of vessels for my creativity!




4. How does my writing / creating process work?

As I said before, it overflows until it is fullfilled, drowning everything in between..


5. How do I become inspired and stay inspired?

The world is full of inspiration. A rusty hinge, the colors of the morning sky, a succession of musical notes, an old door.... We live in an amazing world and we only have to look around us to get inspired.



6. What is my signature style?

I love items with history, so my style is a bit grungy and dark and distressed. I like depth in my journal pages, I like layers, I like the patina of time to show in  my creations.



So that is my little contribution in this artsy blog hop and I hope that you found it interesting

Take care and don't forget to create

Myrto


Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Ανακαίνισης συνέχεια....

Όπως ξερετε όσοι ασχολείστε με τις παλαιώσεις, το δύσκολο είναι να περιμένεις από layer σε layer. Για να περάσει η ώρα και να μην ξεγελαστείς και περάσεις το επόμενο στρώμα πριν στεγνώσει το προηγούμενο, καλό είναι να κάνεις και δεύτερο project ταυτόχρονα. Ούτως ή άλλως τα παλιά σου ρούχα φοράς, χρώμα έχεις, και τα πινέλα σου είναι ήδη βρώμικα. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα συνεπώς, αλλά μόνο να κερδίσεις

Προς μεγάλη δυστυχία της κόρης μου, του άντρα και του σκύλου μου, ενώ η απαγόρευση της εισόδου στο μπάνιο ήταν ενεργή, τους απέκλεισα και το μισό σαλόνι, αφού αποφάσισα να βαψω την τραπεζαρία. 

Τραπεζαρία? Πφφφφφ. Αυτό το τραπέζι και οι καρέκλες είναι ο ορισμός του "ουδέν μονιμότερου του προσωρινού". Το αγοράσαμε όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα μετά το φοιτητιλίκι, με budget νεοπροσλαμβανομένου (σε άλλες εποχές βέβαια) και μόνο requirement να είναι μικρό για να χωράει σε μια γωνιά όλη τη βδομάδα , αλλά να ανοίγει και να γίνεται τεράστιο για  να μπορεί να κάτσει η παρέα στις Κυριακάτικες μαζώξεις. Βλέπετε,  οι μόνοι που έμεναν σε δικό τους σπίτι και όχι στο πατρικό τότε, είμασταν εμείς. Για τόσο παλιά μιλάμε!

Από τότε πέρασαν πάνω από 15 χρόνια, και το τραπέζι αυτό μας ακολούθησε σε όλες μετακομίσεις που κάναμε, είδε το πέρασμα από την εργένικη στην οικογενειακή ζωη,  φιλοξένησε όλα μου τα καλλιτεχνικά πειράματα , έχει κάνει κατά καιρούς χρέη αλλαξιέρας, γραφείου, πάγκου για μαστορέματα κλπ κλπ

Βλέπετε ,λοιπόν, αυτό το τραπέζι, δεν είναι το φθηνότερο neoset τραπέζι που είχαμε βρει στα τέλη της δεκαετίας του 90, όπως ισχυρίστηκε ο άντρας μου, αλλά ένα τραπέζι με ιστορία. Εεεεε? Αυτά του είπα αφού έλεγε ότι καλό θα ήταν να το πετάγαμε, γιατί η επίστρωση είχε σπάσει σημεία σημεία και φαινόταν το MDF, και γιατί είχε βαρεθεί να το βλέπει. Βέβαια, όλα αυτά τα σκέφτηκε μόλις του ανακοίνωσα ότι αποφάσισα να το μεταμορφώσω με ακρυλικά. Μάλλον δεν ήθελε να το πειράξω....

Βέβαια μετά άλλαξε γνώμη!



Κάποια στιγμή το χειμώνα, αγόρασα ύφασμα και έντυσα τις καρέκλες -  γιατί το δικό τους ήταν πια πέραν καθαρισμού. Ωραίο vintage ύφασμα, αλλά το όλο σύνολο παρέμενε φτωχό. Δεν έχω φωτογραφία να σας δείξω τώρα και ξέχασα να πάρω πριν ξεκινήσω το project, αλλά θα πάρετε μια ιδέα. Να ο Τζερυ που έχει κλέψει ένα άδειο μπουκάλι και στέκεται δίπλα στο τραπέζι. Δεν λέει και πολλά, ε? Το τραπέζι εννοώ, όχι ο σκύλος!


Όλη η δουλειά έγινε με τα Chalky Finish. Αυτό, που η επιφάνεια που θα βάψουν δεν θέλει προετοιμασία, με έχει σώσει. Πρώτα πέρασα με πινέλο τις καρέκλες καφέ σκούρο (rustic), σημεία σημεία για να αποκτήσει το χρώμα λίγο ενδιαφέρον.



Μετά, ένα χέρι με πινέλο σε λευκό (everlasting) , και ένα χέρι με ρολό για να στρώσει το τελευταίο στρώμα ομοιόμορφα.


Και ένα χέρι βερνίκι πολυουρεθάνης (velvet ) και έτοιμες!

Την ίδια τακτική ακολούθησα με τα πόδια του τραπεζιού. Το πάνω μέρος όμως το ήθελα πραγματικό rustic. Εδώ δεν έβαλα καθόλου ρολό - όλα με το πινέλο. Το πρώτο στρώμα ήταν chalky finish rustic. Το πινέλο φορτωμένο χρώμα και να αδειάζει τελείως πάνω στο τραπέζι. Οι πινελιές όλες προς την ίδια κατεύθυνση. 
Το δεύτερο στρώμα πάλι με το ίδιο χρώμα και την ίδια τεχνική για να βαθύνει τις σκιάσεις. Και για το τελευταίο layer, έκανα ένα glaze με traditions raw umber. Τα traditions είναι artist's quality ακρυλικά, οπότε λίγο χρώμα (περίπου το 1/3 της συσκευασίας), έφτασε για όλο το τραπέζι. Τώρα φαίνεται  σαν παλιό ξύλο. Καλά παλιό είναι ούτως ή άλλως, αλλά καταλάβατε τι εννοώ! 


Στο τραπέζι επειδή είναι βαριάς καταπόνησης, πέρασα τρία χέρια βερνίκι. Πάντως να πω ότι αφού πέρασα το τελευταίο χέρι, περίπου 2-3 ώρες μετά, το βλαστάρι μου έπαιξε jenga πάνω του. Μόλις την πήρα είδηση τρελάθηκα, αλλά ευτυχώς το βερνίκι δεν είχε ούτε γρατσουνιά, οπότε ίσως τα τρία χέρια να ήταν υπερβολή. Τυχερή ήταν,  γιατί θα είχαμε δράματα!




 Αν προλάβω αυτό το μήνα, θα πιάσω και την κουζίνα. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι με μυρίστηκαν που γύρισα και με βλέπω να μη σηκώνω κεφάλι από το τεζάκι μου.

Φιλιά πολλά


Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Bathroom makeover

Δεν ξέρω αν παθαίνετε κι εσείς τα ίδια, αλλά εγώ όταν γυρνάω από διακοπές, θέλω να αλλάξω το χώρο μου. Φταίει το ότι είμαι ξεκούραστη, φταίει το ότι έχω διάθεση ανανέωσης, φταίει ότι δεν έχω μπει ακόμα σε ρυθμούς δουλειάς, δεν ξέρω. Το γεγονός είναι ότι κάθε Αύγουστο, ανανεώνω το χώρο μου. Πέρσι έφτιαξα το studio - φέτος τα σχέδια μου είναι πιο μεγαλοεπίβολα. Για μεγάλη ανησυχία των υπολοίπων της οικογένειας, αποφάσισα να επιτεθώ στα έπιπλα.

Από τότε που ήρθαμε σε αυτό το σπίτι, εδώ και 6 χρόνια, δεν έχω πειράξει σχεδόν τίποτα, γιατί είχα πάντα την αίσθηση του προσωρινού. Ήταν μια λύση ανάγκης, που δεν μου άρεσε καθόλου - στην πραγματικότητα έμενα στο ενοίκιο δεκα χρόνια για να μην έρθω εδώ. Όμως, η ζωή πάντα γελάει με τα σχέδια μας και τα ultimatums που πρεσβεύουμε, οπότε όχι μόνο είμαι τόσα χρόνια εδώ, αλλά και το παιδί μου που εδώ μεγάλωσε, έχει πολιτογραφηθεί "παιδί απ' το Μπραχάμι" (η κατασκηνωτική κραυγή τους, ήταν μια σφαλιάρα για μενα, που με επανέφερε στην πραγματικότητα)

Να μη σας ζαλίζω άλλο με τα προσωπικά μου. Αυτό που από την αρχή μου κάθισε πολύ άσχημα στο σπίτι αυτό, ήταν το μπάνιο. Ωραίος και μεγάλος χώρος, αλλά το έπιπλο....... Δες τε εδω.


Απαίσιο στην όψη και μελαμίνη σαν υλικό - γεγονός που το κάνει πρακτικά αδύνατο να βαφτεί. Επειδή είχα δοκιμάσει τα chalky finish  στα φοβερά τραπεζάκια του ΙΚΕΑ , με πολύ καλά αποτελέσματα, -δείτε το tutorial που έφτιαξα για το Scraps n Pieces Challenge Blog-, αποφάσισα να τα δοκιμάσω και στη μελαμίνη. Στη χειρότερη, όπως είπα και στον άντρα μου, θα πάρουμε απλά ένα καινούργιο έπιπλο. Χειρότερο αποκλείεται να είναι.


 Ξεκίνησα περνώντας ένα στρώμα stain blocker. Το έβαλα γιατί δεν είχα σπίτι βελατούρα, αλλά ευλόγησα τα γένια μου πολλές φορές, αφού κόλλησε άψογα στην μελαμίνη, δεν επηρέασε καθόλου τα χρώματα αφού είναι διάφανο, και έκανα και τα brush strokes που ήθελα. Μετά πέρασα ένα χέρι treasure, με πινέλο, φροντίζοντας να φαίνονται οι πινελιές.



Στη συνέχεια αραίωσα το treasure , με ίση δόση vintage και λίγο delicate, για να μου δώσει την απόχρωση του οξειδωμένου χαλκού για να κάνω την παλαίωση. Και μετά το παλαίωσα όλο το έπιπλο με κερί σε σκούρο καφέ 

Το κερί είναι που δίνει αυτό το παιχνίδισμα και την αίσθηση του παλιού. Θέλει πολύ καλό δούλεμα για να πιάσει ομοιόμορφα μέσα στο χρώμα. Τα συγκεκριμένα κεριά της deco art, δεν είναι σαν αυτά που ξέραμε έως τώρα. Είναι ρευστά, δουλεύονται πανεύκολα με στρογγυλό πινέλο, και δεν κινδυνεύετε να μην απλωθούν σωστά, όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος με τα κανονικά κεριά επίπλων- που οι ερασιτέχνες τα απέφευγαν,  μια και  ήθελαν δεξιοτεχνία και εμπειρία για να φτάσεις σε  αποτέλεσμα που να βλέπεται.



Αν παράσετε το έπιπλο με κερί, ακνονικά δεν θέλει βερνίκι, αλλά μην ξεχνάτε ότι το δικό μου δεν είναι ξύλο από κάτω να "ρουφήξει" το κερί αλλά μελαμίνη. Ετσι χρησιμοποίησα το κερί μόνο για το χρώμα και επειδή είναι μπάνιο, πέρασα και τρία χέρια βερνίκι. Εγώ προτιμώ το velvet , γιατί μου αρέσει η αίσθηση του στην αφή, αλλά και το κανονικό να πάρετε, την ίδια δουλειά κάνει. Το καλό με τα βερνίκια αυτά είναι ότι εκτός από σφραγιση των πόρων, δημιουργούν και ένα διάφανο φιλμ πολυουρεθάνης (που όμως δεν φαίνεται καθόλου για να χαλάσει το look του φτιάξατε), που προστατεύει εντελώς το χρώμα, από όλα:  λιπαρότητα, νερό, παιδικά χέρια κλπ κλπ.

Μετά από όλα αυτά, τα οποία σύνολο μου πήραν κανένα τετράωρο, το αποτέλεσμα είναι αυτό. Άλλαξα και τα πομολάκια σε κάτι πιο vintage, για να γίνει λίγο πιο classy. Τώρα θέλω μια καινούργια κουρτίνα και μερικές λεπτομέρειες και το μπάνιο μου έγινε ανθρώπινο. Ακόμα και ο άντρας μου πήρε βαθιά ανάσα, που από την ώρα που του ανακοίνωσα τα σχέδια μου, έτρωγε τα νύχια του, αφού ήταν σχεδόν σίγουρος ότι στο τέλος θα πήγαινα για άλλο έπιπλο


\
Να σας πω ότι για όλα αυτά τα χέρια, χρησιμοποίησα περίπου το 1/3 και λιγότερο από την κάθε συσκευασία, οπότε λέω να βάψω και μερικά συμπληρωματικά διακοσμητικά, να ταιριάζουν ακριβώς με το μπάνιο μου.

Θα σας τα δείξω όλα σε μερικές μέρες. 

Φιλιά και να περνάτε καλά

Μυρτώ

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Διάφορες κατασκευές και δωράκια

Για να μην νομίζετε ότι κάνω μόνο βιβλία, σήμερα θα σας δείξω, άλλες κατασκευές.

Ένα diaper cake για ένα νεογέννητο αγοράκι


Μια πινακίδα πόρτας για τη Μπιζου που πια τη λένε Νικολέτα


Πεδιλάκια για την αγαπημένη μου ανηψιά που μας έχει πάρει τα μυαλά


Άντε και σαγιονάρες για τη μαμά της



Αυτά είχα να σας δείξω σήμερα και ελπίζω να τα ξαναπούμε μετά τις διακοπές!


Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

Art Journaling Club

Σας έχω ξαναπεί πόσο χαρούμενη είμαι φέτος, που καταφέραμε να μαζευτούμε παλιοί και νέοι φίλοι και να φτιάξουμε ένα art journaling club. Μαζευόμασταν μια φορά το μήνα, και δημιουργούσαμε παρέα. Μετά από ελάχιστες συναντήσεις, η παρέα έδεσε, και το club έγινε ένα κανονικό retreat .

Το πρόγραμμα κανονίστηκε έτσι ώστε να μπορούν όλες, μια φορά το μήνα να ξεφεύγουν λίγο από τα καθημερινά και έτσι μαζευόμασταν  γυναικοπαρεα,  με τα χρώματα μας, τα journals μας,  το γκέσο και τις πάστες μας, τους καφέδες και τις μπύρες μας, τις χαρές και τις στεναχώριες μας και ξεκινάγαμε από το πρωί και το διαλύαμε αργά το απόγευμα.

Χθες ήταν η τελευταία μας συνάντηση για φέτος, με λίγη δημιουργία, πολύ κουβέντα, και τα απαραίτητα βρώσιμα.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο έχω συγκινηθεί που η Δήμητρα που έφτιαξε πρώτη φορά πρόσωπο στην συνάντηση του Μαρτίου, μου έφερε εχθές αυτό το αριστούργημα



Η Κατερίνα έλειψε μόνο για να γεννήσει, η Βέρα ήρθε μέχρι τελευταία στιγμή με την κοιλιά στο στόμα, η  Βίλυ έκλεινε το μαγαζί της τα Σάββατα των συναντήσεων για να είναι εκεί, η Κατερίνα κανόνισε τις διακοπές τις ώστε να φύγει μετά την τελευταία μας συνάντηση και η Τζο έκανε μια απίστευτη διαδρομή για να φτάσει κάθε φορά.

Και τι να πω για το πόσο προχώρησαν τα κορίτσια! Να πω και για την Πενυ, που έφτιαξε ολόκληρο journal, με τις τεχνικές της , τη Χριστίνα που  κάθε τεχνική γινότανε η αγαπημένη της, με εξαιρετικά αποτελέσματα, την Ολυμπία που από το μονοχρωματικό, έφτασε να ανακατεύει τα χρώματα με απίστευτη άνεση ή την Ελσα, που ενώ όταν ξεκίνησε "δεν καταλάβαινε τίποτα", τώρα φτιάχνει τις σελίδες της χαλαρά και με άποψη.

Κορίτσια, ευχαριστώ πολύ  για την υπέροχη χρονιά που περάσαμε μαζί,




για όλα όσα φτιάξαμε, για τις μπύρες που ήπιαμε, τα εσώψυχα μας που αναλύσαμε και άλλα πολλά που θα με έπαιρνε η νύχτα να τα πω εδώ.

 Ευχαριστώ και για τα υπέροχα δώρα σας και σας δίνω ραντεβού το Σεπτέμβρη

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Τα journals της οικογένειας Tippit

Τον προηγούμενο μήνα, έφτιαξα τρία journals, για τρία παιδιά που  - μαζί με την οικογένεια τους - θα γυρίσουν τον κόσμο για ένα χρόνο. Ασία, Αφρική , Ευρώπη, Αυστραλία..... θα είναι μια απίστευτη εμπειρία ζωής , αφού πρακτικά θα ακολουθήσουν τα βήματα του Φινέα Φογκ (Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες - Ιούλιος Βερν), αλλά με μοντέρνα μέσα και για 360+ ημέρες!

Όχι ότι μου τρέξαν τα σάλια όταν ο μπαμπάς τους μου είπε τι σκοπό θα είχαν τα βιβλία που θα έφτιαχνα στα παιδιά του. Α μπα καθόλου. 

Όμως ήταν σαν να ταξίδεψα λίγο μαζί τους, όταν εκτός από το artwork, σκεφτόμουνα πώς πρέπει να φτιάξω τα journals για να αντέξουν τα αεροπλάνα, τη ζέστη της ερήμου, τα κρύα της στέπας και τα παιδικά χέρια για τα οποία προορίζονταν. 

Μη γελάτε καθόλου, αφού τα βιβλία ήταν από πάντα απόλυτα συνυφασμένα με το περιβάλλον για το ποίο προορίζονταν, και όχι κατά τύχη. Σκεφτείτε πχ τα εξώφυλλα των Γιαπωνεζικων βιβλίων πόσο λεπτά ήταν σε αντίθεση με τα σκληρά ξύλινα ή δερμάτινα εξώφυλλα των βορειοΕυρωπαίων της αντίστοιχης περιόδου. Ή τα λεπτά  μεταξωτά νήματα με τα οποία έραβαν οι Άραβες που ζούσαν σε ξηρά κλίματα, σε αντίθεση με τα λινά κερωμένα που χρησιμοποιούσαν οι γεμάτοι υγρασία βόρειοι λαοί.  Δεν θα σας κουράσω άλλο, αλλά πιστέψτε με, όλα αυτά και μερικά ακόμα, είναι παράγοντες που πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του, όταν φτιάχνει ένα journal που προορίζεται να γυρίσει τον κόσμο!










Παιδιά σας εύχομαι καλά ταξίδια και μια ασφαλή και χαρούμενη επιστροφή, με ένα απίστευτο χρόνο εμπειρίας στην πλάτη σας



Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Πώς φτιάχνω την journalοτσαντα μου για τις διακοπές

Αναδημοσίευση από Scraps n Pieces Challenge Blog


Μια και ετοιμαζόμαστε για μακρινές ή κοντινές αποδράσεις, αυτό το μήνα σας έφτιαξα ένα βιντεάκι με το τι βάζω εγώ στην τσάντα που παίρνω μαζί μου σε ταξίδια και διακοπές.

 Αν και σε γενικές γραμμές όλες έχουμε κάποια στάνταρ πράγματα που χρειαζόμαστε -  πχ ένα καλό ψαλίδι δεν λείπει από καμιά  - , την τσάντα σας θα πρέπει να την φτιάχνετε ανάλογα με το τι χρησιμοποιείτε εσείς, το στυλ της δημιουργίας σας και τα αποθέματα σας σε υλικά.

 Τις περισσότερες φορές μας πιάνει μια αγωνία μήπως χρειαστούμε κάτι και δεν το έχουμε μαζί μας, και έτσι γεμίζουμε κούτες ολόκληρες, με πράγματα άχρηστα που απλά μας πιάνουν το χώρο αλλά και το πορτ μπαγκαζ του αυτοκινήτου. Αφήστε που όταν είναι τόσο πολλά, δεν μας κάνει καρδιά να τα ανοίξουμε για να κάνουμε ανασκαφές γι αυτό το κάτι που θα θέλαμε, οπότε τις περισσότερες φορές γυρνάνε στο σπίτι χωρίς να τα έχουμε αγγίξει καν.

 Το μυστικό για να journalεψετε στις διακοπές και να φτιάξετε το δικό σας βιβλίο αναμνήσεων, είναι να καλοδιαλέξετε τα πράγματα που θα πάρετε μαζί και να τα συσκευάσετε έτσι που να μην χάνετε χρόνο ψάχνοντας να βρείτε κάτι. Αν βάλετε στόχο ότι θα κάνετε κάτι  10-15 λεπτά την ημέρα, πίνοντας το ποτό σας ή ξαπλωμένες στην ξαπλώστρα σας, θα δείτε πόσο εύκολα θα γεμίσει το βιβλίο σας και πόσο θα διασκεδάστε και η ίδια. Αφήστε που το βιβλίο αυτό μπορεί να γίνει από όλη την οικογένεια. Τα παιδιά ξετρελαίνονται να κάνουν ζωγραφιές ή να γράφουν ένα σύντομο σημείωμα με το τι τους άρεσε ή ποιόν καινούργιο φίλο βρήκαν. Ακόμα και οι άντρες, μπορούν να γράψουν, να σκιτσάρουν ή να σας δώσουν το χαρτάκι απο το μπουκάλι της μπύρας που ήπιαν στο μπαρ.

 Πάρτε μαζί σας, λοιπόν , ένα journal ή ένα μπλοκ ή ακόμα και ένα σπιράλ τετράδιο, διαλέξτε μερικά πραγματάκια για να γεμίσετε την τσάντα σας και είστε έτοιμη. Όταν φτιάχνετε το βιβλίο σας, επωφεληθείτε από πράγματα που μπορείτε να βρείτε εκεί που θα είστε. Καρτ-ποστάλ για journaling, φυλλάδια, instant photos, το σουβερ από ένα μπαρ που πήγατε, μια όμορφη χαρτοπετσέτα κλπ κλπ. Και αν δεν είσαστε πωρωμένη σαν κι εμένα που κουβαλάω φορητό εκτυπωτή πάντα μαζί μου, μην ξεχάσετε να αφήσετε και χώρο για φωτογραφίες για να τις προσθέσετε στο σπίτι. Καλές διακοπές και καλά journalέματα


 Μυρτώ







Η δικιά μου τσάντα περιέχει: